Zie: Cesaréa
Categorie: C namen
-
Cuschan Rischatáïm
Betekenissen van de naam Cuschan Rischatáïm
Cuschan Rischatáïm betekent “Cuschan van dubbele goddeloosheid” of “tweemaal-wicked Cuschan”. De naam duidt een koning die bekendstaat om uitzonderlijke boosheid en onderdrukking.
Classificatie
Eigennaam (man)
Datering
Cuschan Rischatáïm trad op in de vroege periode van de Richteren, kort na de dood van Jozua, rond de vroege 12e eeuw v.Chr.
Naam in het Hebreeuws
כּוּשַׁן רִשְׁעָתַיִם (Kûshan Rish‘atáyim)
Naam in het Grieks
Ξουσαρσαθαίμ / varianten zoals Ξουσανρεσαμώθ in oude Griekse tradities
Strongnummers
Hebreeuws: H3573
Grieks: Geen afzonderlijk Grieks StrongnummerEtymologische gegevens
De naam is samengesteld uit Kûshan (mogelijk verwant aan Cusch) en het dualis van rish‘ah, “goddeloosheid, kwaad”. Letterlijk: “Cuschan van dubbele goddeloosheid”, wat zijn extreme slechtheid en onderdrukkende heerschappij benadrukt.
Schrijfwijze
In de Statenvertaling: Cuschan Rischatáïm
In de Herziene Statenvertaling: Cusjan Risjataïm
In de King James vertaling: ChushanrishathaimSymbolische betekenis
Cuschan Rischatáïm symboliseert de diepe geestelijke afval van Israël en de zware tuchtiging door een heidense koning. Zijn nederlaag door Othniël staat voor Gods verlossing en het herstel van recht en vrede.
Bijbelse Stam
Hij was koning van Aram-Naharaïm (Mesopotamië), geen Israëliet.
Familie
Relatie Naam Vader Niet vermeld Moeder Niet vermeld Broers Niet vermeld Zussen Niet vermeld Vrouw Niet vermeld Man Niet van toepassing Zonen Niet vermeld Dochters Niet vermeld Een korte omschrijving
Cuschan Rischatáïm was een koning van Aram-Naharaïm (Mesopotamië) die Israël acht jaar onderdrukte nadat het volk zich van de HEERE had afgekeerd. Zijn naam, “Cuschan van dubbele goddeloosheid”, onderstreept de ernst van zijn kwaad en de diepte van Israëls ellende. Toen Israël tot God riep, verwekte de HEERE Othniël, de neef van Kaleb, als richter. Othniël versloeg Cuschan Rischatáïm, waarna het land rust kreeg. Het verhaal markeert de eerste richterlijke cyclus van zonde, tuchtiging, roep en verlossing in het boek Richteren.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
-
Cusch
Betekenissen van de naam Cusch
Cusch betekent “donker”, “zwart” of “Ethiopië”. De naam verwijst naar een gebied en een volk ten zuiden van Egypte, bekend om zijn donkere huidkleur en zijn geografische ligging.
Classificatie
Eigennaam (man)
Naam van een gebied
Naam van een landDatering
Cusch wordt genoemd vanaf de vroegste Bijbelse perioden (Genesis) tot in de profetische boeken, ca. 2e millennium–1e millennium v.Chr.
Naam in het Hebreeuws
כּוּשׁ (Kûsh)
Naam in het Grieks
Χούς (Chous)
Strongnummers
Hebreeuws: H3568 (Kûsh)
Grieks: G5560 (Chous)Etymologische gegevens
Cusch is etymologisch verbonden met een Semitische wortel die “donker” of “zwart” aanduidt. De naam verwijst naar het gebied ten zuiden van Egypte, later bekend als Nubië of Ethiopië. In genealogieën is Cusch een zoon van Cham, waarmee de naam zowel een persoon als een volk aanduidt.
Schrijfwijze
In de Statenvertaling: Cusch
In de Herziene Statenvertaling: Cusj
In de King James vertaling: KusSymbolische betekenis
Cusch symboliseert verre volken, machtige koninkrijken en de wereldwijde reikwijdte van Gods handelen. Het staat voor zowel geografische afstand als voor de inclusie van alle volken in Gods plan.
Bijbelse Stam
Cusch behoort genealogisch tot de lijn van Cham.
Familie
Relatie Naam Vader Cham Moeder Niet vermeld Broers Mizraïm, Put, Kanaän Zussen Niet vermeld Vrouw Niet vermeld Man Niet van toepassing Zonen Nimrod; Seba; Havila; Sabta; Raëma; Sabtecha Dochters Niet vermeld Een korte omschrijving
Cusch is zowel een persoon als een geografische aanduiding. Als zoon van Cham vormt hij de stamvader van de volken ten zuiden van Egypte, waaronder Ethiopië en Nubië. In de Bijbel wordt Cusch vaak genoemd als machtig en ver verwijderd gebied. Zijn nakomelingen, zoals Nimrod, spelen een belangrijke rol in de vroege wereldgeschiedenis. Cusch staat geografisch voor een groot Afrikaans gebied en theologisch voor de universaliteit van Gods handelen met alle volken.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
Genesis 2:13, Genesis 10:6, Genesis 10:7, Genesis 10:8, 2 Koningen 19:9, 1 Kronieken 1:8, 1 Kronieken 1:9, 1 Kronieken 1:10, Psalmen 7:1, Jesaja 37:9
-
Cub
Betekenissen van de naam Cub
Cub betekent “sterkte”, “macht” of “kracht”. De naam wordt gezien als een aanduiding voor een gebied dat bekendstond om zijn sterke of machtige positie binnen de regio van Mesopotamië.
Classificatie
Naam van een gebied
Datering
Cub wordt genoemd in de 8e eeuw v.Chr., in de tijd van de Assyrische expansie en de profetieën van Ezechiël.
Naam in het Hebreeuws
קוּב (Qûb)
Naam in het Grieks
Κουβ (Koub) — weergave in de Septuaginta
Strongnummers
Hebreeuws: H3552 (Qûb)
Grieks: Geen afzonderlijk Strongnummer beschikbaarEtymologische gegevens
De naam Cub is mogelijk verwant aan een oud Mesopotamisch gebied of volk. De etymologie wijst op een term die “kracht” of “macht” aanduidt, passend bij de context waarin Cub wordt genoemd als bondgenoot of naburig gebied van Lydië.
Schrijfwijze
In de Statenvertaling: Cub
In de Herziene Statenvertaling: Kub
In de King James vertaling: ChubSymbolische betekenis
Cub symboliseert de machtige en vaak vijandige volken rondom Israël. De naam staat voor wereldlijke kracht die door God wordt begrensd en geoordeeld.
Bijbelse Stam
Niet van toepassing; Cub is een buitenlands gebied.
Familie
Relatie Naam Vader Niet van toepassing Moeder Niet van toepassing Broers Niet van toepassing Zussen Niet van toepassing Vrouw Niet van toepassing Man Niet van toepassing Zonen Niet van toepassing Dochters Niet van toepassing Een korte omschrijving
Cub is een geografische aanduiding die slechts één keer in de Bijbel voorkomt, in Ezechiël 30:5. Het wordt genoemd als een van de volken die samen met Egypte getroffen zullen worden door Gods oordeel. Cub wordt vaak gezien als een regio in Mesopotamië, mogelijk in de buurt van Lydië. Hoewel weinig bekend is over de exacte locatie, staat Cub in de profetische context voor een machtig, heidens gebied dat deel uitmaakt van de internationale coalities rondom Egypte.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
-
Crispus
Betekenissen van de naam Crispus
Crispus betekent “krullend”, “met gekruld haar” of “de gekrulde”. De naam heeft een Latijnse oorsprong en werd gebruikt als cognomen binnen Romeinse families.
Classificatie
Eigennaam (man)
Datering
Crispus leefde in de eerste eeuw n.Chr., in de periode van Paulus’ bediening in Korinthe.
Naam in het Hebreeuws
Niet van toepassing; de naam komt uitsluitend voor in het Grieks en Latijn.
Naam in het Grieks
Κρίσπος (Krispos)
Strongnummers
Hebreeuws: Niet van toepassing
Grieks: G2921 (Κρίσπος)Etymologische gegevens
Crispus is een Latijnse naam die via het Grieks in het Nieuwe Testament verschijnt. De betekenis “krullend” of “met gekruld haar” komt overeen met het Latijnse crispus. De naam werd vaak gebruikt als cognomen binnen Romeinse families en duidt op een uiterlijk kenmerk.
Schrijfwijze
In de Statenvertaling: Crispus
In de Herziene Statenvertaling: Crispus
In de King James vertaling: CrispusSymbolische betekenis
Crispus staat symbool voor de kracht van het evangelie binnen de Joodse gemeenschap in Korinthe. Als overste van de synagoge die tot geloof kwam, vertegenwoordigt hij een belangrijke doorbraak in de verspreiding van het christendom.
Bijbelse Stam
Niet van toepassing; Crispus was een Joodse leider in Korinthe.
Familie
Relatie Naam Vader Niet vermeld Moeder Niet vermeld Broers Niet vermeld Zussen Niet vermeld Vrouw Niet vermeld Man Niet van toepassing Zonen Niet vermeld Dochters Niet vermeld Een korte omschrijving
Crispus was de overste van de synagoge in Korinthe. Hij wordt genoemd als een van de eerste prominente Joodse leiders die tot geloof kwamen door de prediking van Paulus. Zijn bekering had grote invloed op de groei van de christelijke gemeenschap in Korinthe. Paulus doopte Crispus persoonlijk, wat zijn bijzondere rol onderstreept. Crispus wordt later genoemd als iemand die samen met Paulus werkte en deel uitmaakte van de vroege kerkelijke structuur.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
-
Clemens
Betekenissen van de naam Clemens
Clemens betekent “mild”, “zachtmoedig” of “genadig”. De naam heeft een Latijnse oorsprong en draagt de betekenis van een vriendelijk en vergevingsgezind persoon.
Classificatie
Eigennaam (man)
Datering
Clemens leefde in de eerste eeuw n.Chr. en wordt genoemd in de context van Paulus’ bediening, specifiek in de gemeente van Filippi.
Naam in het Hebreeuws
Niet van toepassing; de naam komt uitsluitend voor in het Grieks.
Naam in het Grieks
Κλήμης (Klēmēs)
Strongnummers
Hebreeuws: Niet van toepassing
Grieks: G2815 (Κλήμης)Etymologische gegevens
Clemens is een Latijnse naam die via het Grieks in het Nieuwe Testament verschijnt. De betekenis “mild, genadig” komt overeen met het Latijnse clemens. Hij wordt beschreven als een medewerker van Paulus, wat aansluit bij de karakterbeschrijving van zachtmoedigheid en dienstbaarheid.
Schrijfwijze
In de Statenvertaling: Clemens
In de Herziene Statenvertaling: Clemens
In de King James vertaling: ClementSymbolische betekenis
Clemens staat symbool voor een toegewijde, vredestichtende medewerker in het evangelie. Paulus noemt hem als iemand die samen met anderen heeft gestreden voor eensgezindheid en het goede nieuws.
Bijbelse Stam
Niet van toepassing; Clemens was een christen uit Filippi.
Familie
Relatie Naam Vader Niet vermeld Moeder Niet vermeld Broers Niet vermeld Zussen Niet vermeld Vrouw Niet vermeld Man Niet van toepassing Zonen Niet vermeld Dochters Niet vermeld Een korte omschrijving
Clemens is een christen uit Filippi die één keer in het Nieuwe Testament wordt genoemd, in Filippenzen 4:3. Paulus noemt hem een “medewerker” en plaatst hem in de kring van gelovigen die samen met hem hebben gestreden voor het evangelie. Clemens wordt gezien als een betrouwbaar, vredestichtend lid van de gemeente, betrokken bij pastorale ondersteuning en het bevorderen van eenheid. Zijn naam, die “mild” of “genadig” betekent, weerspiegelt zijn rol binnen de gemeenschap.
De naam komt voor in de Bijbelverzen