Cub

Betekenissen van de naam Cub

Cub betekent “sterkte”, “macht” of “kracht”. De naam wordt gezien als een aanduiding voor een gebied dat bekendstond om zijn sterke of machtige positie binnen de regio van Mesopotamië.

Classificatie

Naam van een gebied

Datering

Cub wordt genoemd in de 8e eeuw v.Chr., in de tijd van de Assyrische expansie en de profetieën van Ezechiël.

Naam in het Hebreeuws

קוּב (Qûb)

Naam in het Grieks

Κουβ (Koub) — weergave in de Septuaginta

Strongnummers

Hebreeuws: H3552 (Qûb)
Grieks: Geen afzonderlijk Strongnummer beschikbaar

Etymologische gegevens

De naam Cub is mogelijk verwant aan een oud Mesopotamisch gebied of volk. De etymologie wijst op een term die “kracht” of “macht” aanduidt, passend bij de context waarin Cub wordt genoemd als bondgenoot of naburig gebied van Lydië.

Schrijfwijze

In de Statenvertaling: Cub
In de Herziene Statenvertaling: Kub
In de King James vertaling: Chub

Symbolische betekenis

Cub symboliseert de machtige en vaak vijandige volken rondom Israël. De naam staat voor wereldlijke kracht die door God wordt begrensd en geoordeeld.

Bijbelse Stam

Niet van toepassing; Cub is een buitenlands gebied.

Familie

RelatieNaam
VaderNiet van toepassing
MoederNiet van toepassing
BroersNiet van toepassing
ZussenNiet van toepassing
VrouwNiet van toepassing
ManNiet van toepassing
ZonenNiet van toepassing
DochtersNiet van toepassing

Een korte omschrijving

Cub is een geografische aanduiding die slechts één keer in de Bijbel voorkomt, in Ezechiël 30:5. Het wordt genoemd als een van de volken die samen met Egypte getroffen zullen worden door Gods oordeel. Cub wordt vaak gezien als een regio in Mesopotamië, mogelijk in de buurt van Lydië. Hoewel weinig bekend is over de exacte locatie, staat Cub in de profetische context voor een machtig, heidens gebied dat deel uitmaakt van de internationale coalities rondom Egypte.

De naam komt voor in de Bijbelverzen

Ezechiël 30:5