Betekenissen
De Bijbelse naam Aristobúlus betekent “beste raadsman” of “uitmuntende raadgever”. De naam is opgebouwd uit het Griekse aristos (“best, voortreffelijk”) en boulē (“raad, overleg, plan”). In de context van het Nieuwe Testament draagt de naam Aristobúlus de gedachte van wijze raad, invloed en een vooraanstaande positie binnen de samenleving, mogelijk ook binnen de Joodse of koninklijke kringen in Rome.
Classificatie
Eigennaam (man)
Datering
Aristobúlus wordt genoemd in de tijd van de apostel Paulus, midden in de eerste eeuw na Christus. De groet aan “hen die van Aristobúlus zijn” in de Romeinenbrief wordt doorgaans gedateerd rond het jaar 57 na Christus, tijdens Paulus’ verblijf in Korinthe.
Naam in het Hebreeuws
אַרִיסטוֹבוּלוֹס – Aristobúlos (fonetische Hebreeuwse weergave van de Griekse naam)
Naam in het Grieks
Ἀριστόβουλος – Aristoboulos
Strongnummers
Hebreeuws: n.v.t.
Grieks: G711
Etymologische gegevens
Aristobúlus is een klassieke Griekse naam, gevormd uit ἄριστος (aristos, “best, voortreffelijk”) en βουλή (boulē, “raad, overleg, besluit”). Letterlijk betekent de naam “degene met de beste raad” of “uitmuntende raadgever”. In de Grieks-Romeinse wereld werd de naam gedragen door verschillende vooraanstaande personen, onder wie leden van de Herodiaanse dynastie. In de Bijbel verschijnt Aristobúlus als naamgever van een huishouden in Rome.
Formuleringen (Schrijfwijze)
in de Statenvertaling: Aristobulus
in de Herziene Statenvertaling: Aristobulus
in de King James vertaling: Aristobulus
Symbolische betekenis
De Bijbelse naam Aristobúlus staat symbolisch voor invloedrijke, maar vaak verborgen netwerken waarin het evangelie doordringt. Paulus groet niet alleen individuele gelovigen, maar ook “hen die van Aristobúlus zijn”, wat wijst op een hele huishouding of kring die door het evangelie is geraakt. De naam Aristobúlus wordt zo verbonden met de verspreiding van het geloof in de hoogste lagen van de samenleving en met de kracht van het evangelie binnen bestaande structuren van macht en raadgeving.
Bijbelse Stam
De Bijbel noemt geen Israëlitische stam voor Aristobúlus.
Familie
| Relatie | Naam / Opmerking |
|---|---|
| Vader | Niet genoemd in de Bijbel |
| Moeder | Niet genoemd |
| Broers | Niet vermeld |
| Zussen | Niet vermeld |
| Vrouw | Niet vermeld |
| Man | n.v.t. |
| Zonen | Niet vermeld |
| Dochters | Niet vermeld |
Een korte omschrijving
Aristobúlus is een Bijbelse naam die in het Nieuwe Testament voorkomt in de groet van Paulus aan “hen die van Aristobúlus zijn” in Rome. Waarschijnlijk gaat het om het huishouden of de kring van een man met aanzien, mogelijk al overleden of afwezig, terwijl zijn huisgenoten tot het christelijk geloof zijn gekomen. De Bijbelse naam Aristobúlus markeert zo de aanwezigheid van het evangelie in invloedrijke huizen in de hoofdstad van het Romeinse rijk. Zijn naam staat voor een brug tussen de wereld van macht en raadgeving en de nederige, maar krachtige gemeenschap van Christus.