Betekenissen van de naam Arabië
De Bijbelse naam Arabië betekent “woestijnland”, “steppe” of “barren land”. In de Bijbel duidt Arabië een uitgestrekt, grotendeels droog gebied aan ten zuiden en oosten van Israël. De naam Arabië roept beelden op van woestijn, nomaden, handelsroutes en grensgebieden rond het land van Gods volk.
Classificatie
Naam van een gebied
Naam van een land
Datering
Oude en Nieuwe Testament. Arabië wordt genoemd in historische en profetische passages in het Oude Testament en in de brieven van Paulus in het Nieuwe Testament (eerste eeuw na Christus).
Naam in het Hebreeuws
עֲרָב / עֲרַב (ʿArab)
Naam in het Grieks
Ἀραβία (Arabia)
Strongnummers
Hebreeuws: H6152 (Arab)
Grieks: G688 (Arabia)
Etymologische gegevens
De naam Arabië is van Hebreeuwse oorsprong (Arab) en hangt samen met een wortel die “woestijn, steppe, droog land” aanduidt. In het Grieks wordt dit overgenomen als Ἀραβία, een bekende landstreek of landmassa in Azië, grenzend aan Egypte, Palestina, Syrië, Mesopotamië en de Rode Zee. Etymologisch ligt de nadruk op een uitgestrekt, vaak dor gebied, bewoond door nomadische stammen.
Formuleringen (Schrijfwijze)
In de Statenvertaling: Arabië
In de Herziene Statenvertaling: Arabië
In de King James vertaling: Arabia
Symbolische betekenis
Symbolisch staat Arabië voor grensgebied, beproeving en afzondering. Paulus verbindt zijn verblijf in Arabië met een periode van vorming na zijn bekering. In profetische teksten vertegenwoordigt Arabië ook de volken rondom Israël, waarmee duidelijk wordt dat Gods handelen zich uitstrekt tot buiten de grenzen van het beloofde land.
Bijbelse stam
Niet van toepassing
Familie
| Relatie | Naam |
|---|---|
| Vader | Niet van toepassing |
| Moeder | Niet van toepassing |
| Broers | Niet van toepassing |
| Zussen | Niet van toepassing |
| Vrouw | Niet van toepassing |
| Man | Niet van toepassing |
| Zonen | Niet van toepassing |
| Dochters | Niet van toepassing |
Een korte omschrijving
Arabië is in de Bijbel de naam voor een grote, grotendeels woestijnachtige landstreek ten zuiden en oosten van Israël. Het gebied omvatte verschillende Arabische stammen en belangrijke handelsroutes tussen het oosten en het Middellandse Zeegebied. In het Nieuwe Testament verwijst Paulus naar Arabië als plaats waar hij na zijn bekering verbleef, en als locatie van de Sinaï. De Bijbelse naam Arabië verbindt zo geografie, geschiedenis en theologie: een uitgestrekt grensgebied waar God werkt, spreekt en mensen vormt, ook buiten de directe grenzen van Israël.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
1 Koningen 10:15; 2 Kronieken 9:14; Jesaja 13:20; Jesaja 21:13; Jeremia 25:24; Ezechiël 27:21; Galaten 1:17; Galaten 4:25