Betekenissen van de naam Antiochië
De Bijbelse naam Antiochië betekent “stad van Antiochos” en verwijst naar een door Hellenistische heersers gestichte stad. In de Bijbel staat Antiochië bekend als een belangrijk centrum van vroege christelijke groei.
Classificatie
Plaatsnaam
Datering
Hellenistische periode vanaf de 3e eeuw v.Chr.; in het Nieuwe Testament vooral 1e eeuw n.Chr.
Naam in het Hebreeuws
אנטיוכיה
Naam in het Grieks
Ἀντιόχεια
Strongnummers
Hebreeuws: –
Grieks: G490
Etymologische gegevens
Afgeleid van de Griekse naam Antiochos, gedragen door Seleucidische koningen. Antiochië betekent letterlijk “stad van Antiochos”.
Formuleringen (Schrijfwijze)
in de Statenvertaling: Antiochië
in de Herziene Statenvertaling: Antiochië
in de King James vertaling: Antioch
Symbolische betekenis
Antiochië staat symbool voor de overgang van Joodse naar wereldwijde christelijke zending en voor de eerste christelijke gemeenschap onder heidenen.
Bijbelse stam
Niet van toepassing (plaatsnaam buiten Israël)
Familie
| Relatie | Naam |
|---|---|
| Vader | Niet van toepassing |
| Moeder | Niet van toepassing |
| Broers | Niet van toepassing |
| Zussen | Niet van toepassing |
| Vrouw | Niet van toepassing |
| Man | Niet van toepassing |
| Zonen | Niet van toepassing |
| Dochters | Niet van toepassing |
Een korte omschrijving
Antiochië was een invloedrijke stad in Syrië en een sleutelplaats in de ontwikkeling van de vroege kerk. Hier werden de volgelingen van Jezus voor het eerst “christenen” genoemd en van hieruit vertrokken Paulus en Barnabas op zendingsreizen. De stad vormde een kruispunt van culturen, handel en religieuze bewegingen, waardoor zij een centrale rol kreeg in de verspreiding van het evangelie.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
Onder andere in: Handelingen 6:5; 11:19–27; 13:1; 13:14; 14:19, 21; 15:22–23, 30, 35; Galaten 2:11; 2 Timotheüs 3:11.