Betekenissen
Damascus betekent waarschijnlijk “goed bevloeide plaats”, “vruchtbaar gebied” of “plaats van bedrijvigheid”. De exacte betekenis is onzeker, maar de naam wordt al sinds de oudheid verbonden met een belangrijke handels- en oasestad.
Classificatie
- Plaatsnaam
Datering
Oudtestamentisch en Nieuwtestamentisch. Damascus behoort tot de oudste onafgebroken bewoonde steden ter wereld en wordt reeds genoemd in de tijd van de aartsvaders.
Naam in het Hebreeuws
דַּמֶּשֶׂק (Dammeseq)
Naam in het Grieks
Δαμασκός (Damaskos)
Strongnummers
Hebreeuws: H1834
Grieks: G1154
Etymologische gegevens
De oorsprong van de naam Damascus is niet met zekerheid vastgesteld. De naam is vermoedelijk van oude Semitische oorsprong en wordt vaak in verband gebracht met een vruchtbare, goed bevloeide nederzetting. Door haar ligging aan belangrijke handelsroutes groeide Damascus uit tot een invloedrijk politiek, economisch en religieus centrum.
Schrijfwijze in de verschillende vertalingen
in de Statenvertaling: Damascus
in de Herziene Statenvertaling: Damascus
in de King James vertaling: Damascus
Symbolische betekenis
Damascus symboliseert bekering, goddelijke roeping en geestelijke verandering. De stad is vooral bekend als de plaats waar Saulus werd geconfronteerd met de opgestane Christus en Paulus werd. Daardoor staat Damascus vaak symbool voor een radicale omkeer en een nieuw begin onder Gods leiding.
Bijbelse Stam
Niet van toepassing. Damascus was de hoofdstad van het Aramese rijk (Syrië).
Familie
| Familielid | Naam |
|---|---|
| Vader | Niet van toepassing |
| Moeder | Niet van toepassing |
| Broers | Niet van toepassing |
| Zussen | Niet van toepassing |
| Vrouw | Niet van toepassing |
| Man | Niet van toepassing |
| Zonen | Niet van toepassing |
| Dochters | Niet van toepassing |
Een korte omschrijving
Damascus is een van de belangrijkste steden in de Bijbel en fungeerde als hoofdstad van Aram. De stad speelde een rol in de geschiedenis van Abraham, de koningen van Israël en Juda, de profeten en later ook in het Nieuwe Testament. Damascus was een centrum van handel, macht en cultuur in het Midden-Oosten. De stad is vooral bekend vanwege de bekering van Saulus op de weg naar Damascus, een gebeurtenis die een beslissend keerpunt vormde in de verspreiding van het christendom. Zowel in profetieën als historische verslagen neemt Damascus een prominente plaats in. Hierdoor behoort Damascus tot de meest genoemde en betekenisvolle steden van de Bijbel.
De naam komt voor in de Bijbelverzen
Genesis 14:15, Genesis 15:2, 2 Samuël 8:5, 2 Samuël 8:6, 1 Koningen 11:24, 1 Koningen 15:18, 1 Koningen 19:15, 1 Koningen 20:34, 2 Koningen 5:12, 2 Koningen 8:7, 2 Koningen 8:9, 2 Koningen 14:28, 2 Koningen 16:9, 2 Koningen 16:10, 2 Koningen 16:11, 2 Koningen 16:12, 1 Kronieken 18:5, 2 Kronieken 16:2, 2 Kronieken 24:23, 2 Kronieken 28:5, 2 Kronieken 28:23, Hooglied 7:4, Jesaja 7:8, Jesaja 8:4, Jesaja 10:9, Jesaja 17:1, Jesaja 17:3, Jeremía 49:23, Jeremía 49:24, Jeremía 49:27, Ezechiël 27:18, Ezechiël 47:16, Ezechiël 47:17, Ezechiël 47:18, Ezechiël 48:1, Amos 1:3, Amos 1:5, Amos 3:12, Amos 5:27, Zacharia 9:1, Handelingen 9:2, Handelingen 9:3, Handelingen 9:8, Handelingen 9:10, Handelingen 9:19, Handelingen 9:22, Handelingen 9:27, Handelingen 22:5, Handelingen 22:6, Handelingen 22:10, Handelingen 22:11, Handelingen 26:12, Handelingen 26:20, 2 Korinthe 11:32, Galaten 1:17