Betekenissen van de naam Belial
De naam Belial betekent “waardeloosheid”, “zonder nut”, “verdorvenheid” of “verderf”. In het Oude Testament duidt Belial eerst op “nutteloosheid” en “goddeloosheid”, later wordt de term ook gebruikt als eigennaam voor een personificatie van het kwaad.
Classificatie
Objectnaam
Eigennaam (man)
Datering
Belial komt voor in de historische en wijsheidsboeken van het Oude Testament (vanaf de tijd van de richteren en koningen) en wordt in het Nieuwe Testament (2 Korinthe) gebruikt als naam voor een demonische tegenhanger van Christus.
Naam in het Hebreeuws
בְּלִיַּעַל (beliyya‘al)
Naam in het Grieks
Βελιάρ (Beliar) / Βελίαλ (Belial)
Strongnummers
Hebreeuws: H1100
Grieks: G955
Etymologische gegevens
Belial is samengesteld uit בְּלִי (belí, “zonder”) en יַעַל (ya‘al, “nut, voordeel, waarde”). Letterlijk betekent het “zonder waarde” of “zonder nut”. Vanuit deze basis ontwikkelt de term zich tot aanduiding van “verdorvenheid, verderf, goddeloosheid” en uiteindelijk tot een naam voor de personificatie van het kwaad.
Formuleringen (Schrijfwijze)
Statenvertaling: Belial
Herziene Statenvertaling: Belial
King James Version: Belial
Symbolische betekenis
Belial symboliseert absolute goddeloosheid, morele verdorvenheid en vijandschap tegen God. In het Oude Testament wordt gesproken over “zonen van Belial” als aanduiding voor volkomen verdorven mensen; in het Nieuwe Testament staat Belial tegenover Christus als personificatie van satanische tegenmacht.
Bijbelse Stam
Niet van toepassing.
Familie
| Relatie | Naam |
|---|---|
| Vader | Niet van toepassing (objectnaam/personificatie) |
| Moeder | Niet van toepassing |
| Broers | Niet van toepassing |
| Zussen | Niet van toepassing |
| Vrouw | Niet van toepassing |
| Man | Niet van toepassing |
| Zonen | Niet van toepassing |
| Dochters | Niet van toepassing |
Een korte omschrijving
Belial is in de Hebreeuwse Bijbel oorspronkelijk een abstract begrip voor “waardeloosheid” en “goddeloosheid”. Uitdrukkingen als “zonen van Belial” beschrijven mensen die volledig verdorven, opstandig en onnut zijn in Gods ogen. In de latere Joodse en christelijke traditie groeit Belial uit tot een eigennaam voor een demonische figuur, een tegenstander van God en van Christus. In 2 Korinthe 6:15 wordt Belial expliciet tegenover Christus geplaatst, waardoor de naam een duidelijke satanische lading krijgt en symbool wordt voor radicale vijandschap tegen het evangelie.