Categorie: Volwassenen

  • 15 oktober

    Lees Lukas 24:13-32

    Brandende harten
    Vandaag de prachtige geschiedenis, waar we mee begonnen zijn, waarbij de Heer na zijn opstanding op weg is met twee gelovigen. Ze begrijpen het niet. Hoe kan dat nu? Ze hadden verwacht dat de Heer zijn Koninkrijk op zou gaan richten. Dat Hij de Verlosser was. En het is nu al de derde dag. Het is nu misschien makkelijk praten, maar als ze de Bijbel beter hadden gekend, dan hadden ze kunnen weten dat op de derde dag nieuw leven komt. Ze geloofden maar een deel van de Thora. Het lijden van de Messias hadden ze niet begrepen. Dat door lijden heen heerlijkheid komt. (Dat is trouwens vaak dé manier om iets te leren. Door schade en schande word je wijs.)

    Dan begint de Heer uit te leggen dat de hele Schrift over Hem spreekt. Namelijk, Hij deelt uit van het brood (overdrachtelijk) net als het Manna in het verleden. Dat was ook een beeld van het Woord dat de Heer spreekt. Dan breekt de Heer letterlijk het brood en ze herkennen Hem. Wat een climax! Ze laten alles achter om het verder te vertellen. HIJ LEEFT!!

    Ik hoop dat jij ook dezelfde ervaring hebt of zult krijgen als je bezig bent met het Woord. Dat je hart als het ware brandt, vanwege de geweldige waarheden die je mag weten en begrijpen. Dat je mag zien hoe mooi Gods werk in elkaar zit. Je voelt je verbaasd en blij tegelijk; een soort van opwinding. Hierin herken je misschien het type van de wijn. Wijn drinken heeft een soortgelijke uitwerking. Je begint te gloeien van binnen. Wijn is een product dat alcohol (lees: geest) bevat. Het komt tot stand door de verdrukking van druiven en het opslaan in een eikenhouten vat. Dat is ook een beeld van de Here Jezus, het persen van de druiven staat voor het lijden van de Heer; het bewaren en gisten van het sap staat voor het geloof van de Heer. Op die manier kwam wijn (eeuwig leven) tot stand. Deze wijn stond op de Avondmaalstafel, weet je nog?

    Het Woord van God, verbonden met de Here Jezus, gaf bij bekering (en geeft nog dagelijks) eeuwig leven aan gelovigen. Daarom kun je er bij tijd en wijle, in vuur en vlam van staan. Dit geeft passie om voor de Heer te gaan. Je weet dan dat je je – met het Woord – met de belangrijkste zaken van het leven bezig houdt. Dit geeft je leven echt zin en inhoud!

  • 11 oktober

    Lees 1 Korinthe 5:7

    Gist uitzuiveren
    In dit gedeelte wordt erover gesproken dat we de oude gist uit moeten zuiveren. We zijn immers ongezuurd. Dit is dezelfde waarheid die we al eerder zagen. God ziet ons in Christus. We zijn met Hem gestorven, begraven en opgewekt. Daarom zouden we de oude mens af moeten leggen en de nieuwe mens aandoen. Leef naar je roeping.

    Aan de ene kant hebben we nieuw leven ontvangen. Aan de andere kant leven we ook nog in dit oude. Dit blijft tot aan onze dood (of tot de opname van de Gemeente) een strijd. Van ons wordt gevraagd aan de voeten van de Heer te zitten en te luisteren naar Zijn Woord. Ons te realiseren dat alles vergeven is. Dit geeft rust en een gereinigd geweten. Dit maakt ons in staat, ondanks onze fouten en gebreken, Hem te kunnen dienen. We zouden ons niet richten op het oude (met alles wat er aan vastzit, hoererij, gierigheid, stelen, jaloezie, dronkenschap et cetera) maar op het nieuwe (liefde, blijdschap, vrede, geduld et cetera). Dit gaat tegen onze oude natuur in. God Zelf wil dit in en door ons bewerkstelligen. In de praktijk zullen de meesten van ons een combinatie van de twee laten zien. Laat dat je niet te depressief maken. Wat niet goed is, wordt uiteindelijk toch weggedaan. Het verbrandt. Je krijgt er geen straf voor maar ook geen loon.

    Vaak wordt er in gemeenten gezuurd brood gebruikt. Daarmee geef je eigenlijk aan dat je nog vanuit de “oude” mens leeft. Je begrijpt dat dit niet de bedoeling is. Gezuurd brood, met gist erin spreekt van de oude mens. Gist is namelijk een stukje deeg van de vorige dag, waar het bederf al in werkt. Dit beeldt de zonde uit, die afkomstig is uit de vorige, gevallen schepping.

    Men staat ook vaak stil bij het lijden en sterven in plaats van de opstanding. Heel jammer. Je gedenkt dan in feite steeds de diepste vernedering van de Heer, in plaats van Zijn verhoging, die we eigenlijk zouden moeten gedenken. Je gedenkt de overwinning van satan, in plaats van de overwinning van God.