Statenvertaling:
In het derde jaar des koninkrijks van Jójakim, den koning van Juda, kwam Nebukadnézar, de koning van Babel, te Jeruzalem, en belegerde haar.
Herziene Statenvertaling:
In het derde jaar van de regering van Jojakim, de koning van Juda, kwam Nebukadnezar, de koning van Babel, naar Jeruzalem en belegerde het.
Versverwijzingen
- 2 Koningen 24:2-3
- 2 Kroninieken 36:6
Wie was Daniël
Daniël was een jonge Jood uit een vooraanstaande familie in Juda die leefde in de zesde eeuw voor Christus. Al op jonge leeftijd werd hij weggevoerd naar Babel, ver van zijn thuisland, familie en vertrouwde omgeving. Daar kreeg hij een opleiding aan het koninklijk hof en kwam hij terecht in een cultuur die sterk verschilde van alles wat hij had gekend.
Wat Daniël bijzonder maakt, is zijn trouw aan God. Hoewel hij onder grote druk stond om zich aan te passen aan zijn nieuwe omgeving, bleef hij vasthouden aan zijn geloof en overtuigingen. Hij koos ervoor om God te gehoorzamen, ook wanneer dat persoonlijke risico’s met zich meebracht.
Daniël stond bekend om zijn wijsheid, integriteit en betrouwbaarheid. Zowel koningen als hoge ambtenaren hadden vertrouwen in hem omdat hij eerlijk was en zijn taken zorgvuldig uitvoerde. Hij wist belangrijke posities te bekleden onder verschillende heersers, zonder zijn geloof op te geven.
Daarnaast was Daniël een man van gebed. In moeilijke omstandigheden zocht hij zijn hulp bij God. Hij geloofde dat God de geschiedenis bestuurt en dat geen enkele menselijke machthebber uiteindelijk boven Hem staat.
Zijn leven laat zien dat het mogelijk is trouw te blijven aan God in een omgeving die daar weinig begrip voor heeft. Daarom wordt Daniël vaak gezien als een voorbeeld van geloof, moed, wijsheid en volharding. Zijn naam betekent: “God is mijn Rechter”, een betekenis die goed past bij de manier waarop hij zijn leven leidde.
Wie was Jojakim
Jojakim was koning van Juda van ongeveer 609 tot 598 v.Chr. Hij was een zoon van de godvrezende koning Josia, maar zelf deed hij wat slecht was in de ogen van de HEERE.
Nadat Josia bij Megiddo was gesneuveld, maakte het volk zijn zoon Joahaz koning. Na een regering van slechts drie maanden werd Joahaz echter door farao Necho II gevangengenomen en naar Ribla, in het land Hamath, gebracht. Ribla lag aan de rivier de Orontes in het huidige Syrië, ongeveer 325 kilometer ten noorden van Jeruzalem. Daar zette Necho Joahaz af als koning van Juda.
Vervolgens stelde farao Necho een andere zoon van Josia aan als koning, namelijk Eljakim. De farao veranderde zijn naam in Jojakim. Joahaz werd naar Egypte gebracht, waar hij uiteindelijk stierf (2 Koningen 23:30-37).
Jojakim regeerde als vazalkoning van Juda. Een vazalkoning was een koning die wel over zijn eigen land mocht regeren, maar onder het gezag stond van een machtiger heerser. Hij moest trouw zijn aan die heerser, belasting betalen en diens bevelen opvolgen. Jojakim stond eerst onder het gezag van Egypte en later onder dat van Babylon.
Tijdens zijn regering begon de Babylonische overheersing van Juda. Nadat Nebukadnezar de Egyptenaren had verslagen, kwam Juda onder Babylonisch bestuur te staan. In die periode vond de eerste wegvoering naar Babel plaats, waarbij een aantal jonge Judeeërs uit vooraanstaande families werd meegenomen. Onder hen bevond zich ook Daniël, die later een belangrijke positie aan het Babylonische hof zou innemen.
Wie was farao Necho II
Farao Necho II (ook wel Necho genoemd) was farao van Egypte van ongeveer 610-595 v.Chr. Hij behoorde tot de 26e dynastie en speelde een belangrijke rol in de geschiedenis van Juda in de laatste jaren vóór de Babylonische ballingschap.
Necho probeerde de macht van Egypte in het Midden-Oosten te behouden toen het Assyrische rijk ten onder ging. Tijdens een militaire campagne trok hij door het land Juda. Koning Josia probeerde hem tegen te houden bij Megiddo, maar werd daarbij gedood (2 Koningen 23:29).
Wie was Nebukadnezar
Nebukadnezar II was koning van het Nieuw-Babylonische Rijk van ongeveer 605 tot 562 v.Chr. Hij was de zoon van Nabopolassar, de stichter van het Nieuw-Babylonische Rijk, en groeide uit tot de machtigste heerser van zijn tijd.
Nog voordat hij koning werd, behaalde hij als kroonprins een beslissende overwinning op farao Necho II van Egypte bij de slag bij Karkemis in 605 v.Chr. Door deze overwinning werd Babylon de dominante wereldmacht in het Midden-Oosten en verloor Egypte grotendeels zijn invloed in Juda.
Tijdens zijn regering viel Nebukadnezar meerdere keren Juda binnen. In 605 v.Chr. vond de eerste wegvoering naar Babel plaats. Daarbij werden jonge mannen uit vooraanstaande Joodse families meegenomen naar Babylon. Onder hen bevonden zich ook Daniël en zijn vrienden. Later volgden nog verdere wegvoeringen, totdat Jeruzalem in 586 v.Chr. werd verwoest en de tempel van Salomo werd afgebrand.
In het boek Daniël speelt Nebukadnezar een centrale rol. Hij liet Daniël en zijn vrienden opleiden aan zijn hof, kreeg de beroemde droom van het grote beeld in Daniël 2, richtte het gouden beeld op in Daniël 3 en werd uiteindelijk door God vernederd vanwege zijn hoogmoed in Daniël 4.
Nebukadnezar stond bekend als een uitzonderlijk begaafd militair leider en bouwheer. Onder zijn regering werden grote delen van Babylon verfraaid en versterkt. Toch laat het boek Daniël zien dat zelfs deze machtige wereldheerser onder het gezag van God stond.
Zijn levensverhaal onderstreept een van de belangrijkste thema’s van Daniël: God bestuurt de geschiedenis en geeft koninkrijken aan wie Hij wil. Nebukadnezar was de machtigste koning op aarde, maar moest uiteindelijk erkennen dat de Allerhoogste regeert over alle menselijke koninkrijken.
Voor de studie van Daniël is Nebukadnezar bijzonder belangrijk omdat met zijn regering de Babylonische overheersing van Juda begon. Hij vormt daarmee het startpunt van de periode waarin Gods volk onder de heerschappij van heidense wereldrijken kwam te staan, een thema dat door het hele boek Daniël heen terugkeert.
Samenvatting
Daniël 1:1 lijkt misschien een eenvoudige historische mededeling, maar dit vers vormt de opening van een bijzonder belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van Israël.
Op dat moment was Jojakim koning van Juda. Hij was een zoon van de godvrezende koning Josia, maar leefde zelf niet naar Gods wil. Juda was steeds verder van de HEERE afgedwaald. Daarom gebruikte God een machtig heidens rijk om Zijn volk te tuchtigen.
Nebukadnezar was koning van Babel, de nieuwe wereldmacht die Egypte had verslagen. Vanuit menselijk oogpunt leek het alsof Nebukadnezar door zijn eigen kracht Jeruzalem had overwonnen. Toch laat het boek Daniël zien dat er meer aan de hand was. Achter deze gebeurtenissen stond God Zelf. Wat voor de inwoners van Jeruzalem een politieke en militaire ramp leek, was in werkelijkheid de vervulling van Gods waarschuwingen.
Voor Daniël betekende deze belegering het begin van een ingrijpende verandering. Hij zou naar Babel worden weggevoerd, ver van zijn thuisland en vertrouwde omgeving. Toch was God daar niet afwezig. Ook in Babel bleef Hij dezelfde God.