Het voorgaande laat zien dat er voortdurend een strijd is tussen onze oude mens en onze nieuwe mens. Daarbij moeten we bedenken dat de oude mens er eerder is dan de nieuwe mens. De nieuwe mens ontstaat dus niet eerst, waarna er vervolgens een oude mens omheen wordt gevormd. Normaal gesproken is het juist andersom. We mogen de geboorte van Jezus hierbij als een uitzondering zien.
Bij God ligt de nadruk echter anders. Voor Hem gaat de tweede vóór de eerste. God heeft onze oude mens dood verklaard, terwijl Hij onze nieuwe mens in Christus heeft liefgehad.
Wanneer iemand daarom zegt: “Wij kunnen niet zonder wet leven, want anders kun je zomaar alles doen wat je wilt en blijven zondigen”, dan heeft die persoon de bedoeling van dit gedeelte van de brief aan de Romeinen niet goed begrepen.
Soms wordt gezegd: “Wij houden de wet uit dankbaarheid.” Maar als dat gebruikt wordt om vast te houden aan de gedachte dat een christen niet zonder wet kan leven, dan is het niet meer dan een manier om die verkeerde uitleg te verbergen.
Nog ernstiger wordt het wanneer men zegt: “Christus heeft de wet vervuld, maar een christen kan niet leven zonder wet. Daarom moeten wij zelf nieuwe wetten maken en nieuwe geboden opleggen.” Ook daarmee wordt niet begrepen wat Paulus in dit gedeelte duidelijk wil maken.
Samenvatting
• Het gedeelte laat zien dat er een voortdurende strijd is tussen de oude mens en de nieuwe mens, maar dat God de oude mens als dood beschouwt en de nieuwe mens in Christus liefheeft.
• Wie zegt dat christenen niet zonder wet kunnen leven en daarom nieuwe regels of geboden nodig hebben, heeft de betekenis van dit gedeelte van de Romeinenbrief niet goed begrepen.