Vanaf vers 17 volgt een waarschuwing van Paulus tegen mensen die een andere leer brengen dan het evangelie dat de gemeente heeft ontvangen. Hij waarschuwt ook voor mensen die verdeeldheid veroorzaken en anderen verleiden. Volgens Paulus zijn dit mensen die vooral bezig zijn met hun eigen belangen. Wanneer hij spreekt over “hun eigen buik”, bedoelt hij daarmee alle verlangens en behoeften van de oude mens.
Deze mensen kunnen heel overtuigend, vriendelijk en zelfs vroom overkomen. Juist daardoor weten zij gelovigen te misleiden. De gelovigen in Rome stonden bekend om hun gehoorzaamheid, maar juist daardoor konden zij ook kwetsbaar zijn voor verkeerde invloeden. Paulus noemt deze verleiders dienaren van satan en zegt dat God hen uiteindelijk onder de voeten van de gelovigen zal laten vertreden (vs. 20).
Het is mogelijk dat Paulus hier opnieuw denkt aan mensen die zijn onderwijs bestrijden. Op verschillende plaatsen in deze brief heeft hij gewezen op de spanningen tussen Joodse christenen en niet-Joodse christenen. Daarom waarschuwt hij opnieuw voor mensen die zulke tegenstellingen aanwakkeren en versterken.
Dit soort waarschuwingen komt vaker voor in de brieven van Paulus. In Galaten 1:6 waarschuwt hij bijvoorbeeld ook tegen een verdraaiing van het evangelie. Daar gaat het opnieuw om pogingen om het christelijk geloof ondergeschikt te maken aan het jodendom.
Tussen het begin van de Romeinenbrief (Rom. 1:1) en het slot (Rom. 16:25) bestaat een opvallende verbinding. Aan het begin spreekt Paulus over het evangelie van God aangaande Zijn Zoon Jezus Christus. Dat evangelie was al door de profeten beloofd in de Heilige Schriften. Het vertelt hoe een zondaar door geloof in Christus wordt gerechtvaardigd. Dit zijn de woorden van God die volgens Romeinen 3:2 aan de Joden zijn toevertrouwd.
Dat evangelie was niet verborgen. Het was al in de Schriften aanwezig en hoefde daarom niet opnieuw geopenbaard te worden.
Aan het einde van de brief spreekt Paulus vervolgens over “mijn evangelie”. Daarmee bedoelt hij niet een ander evangelie. De inhoud is dezelfde als die van de prediking van Jezus Christus. Toch legt Paulus hier de nadruk op een geheimenis dat lange tijd verborgen was geweest in de profetieën van het Oude Testament en nu openbaar is geworden.
Dat geheimenis laat zien hoe onder alle volken gehoorzaamheid van het geloof tot stand komt.
De prediking van Jezus bracht Joden tot geloof die Hem als de beloofde Messias aannamen. Het evangelie dat Paulus verkondigt, brengt diezelfde Christus onder de aandacht van de heidenen. Wat vroeger verborgen was, is nu bekendgemaakt.
Volgens Paulus wordt de Gemeente op die manier opgebouwd uit twee groepen:
- Joden die door de komst van Jezus de profetieën over de Messias zijn gaan begrijpen en Joden die door de prediking van Jezus tot geloof zijn gekomen.
- Heidenen die door de prediking van Paulus’ evangelie tot geloof zijn gekomen.
Zo worden gelovigen uit zowel de Joden als de heidenen samengebracht in één Gemeente, het lichaam van Christus.
Samenvatting
- Paulus waarschuwt voor mensen die een afwijkende leer brengen, verdeeldheid veroorzaken en gelovigen misleiden om hun eigen belangen te dienen.
- Het evangelie van God was al aangekondigd in de Schriften, maar het geheimenis van de vorming van de Gemeente uit Joden en heidenen is nu openbaar geworden.
- De Gemeente wordt opgebouwd uit Joden die Jezus als de Messias hebben aanvaard en uit heidenen die door de verkondiging van het evangelie tot geloof zijn gekomen.