In vers 9 tot en met 12 spreekt Paulus over zichzelf en over de tijd waarin hij nog een wetsgetrouwe Jood was. Toen hij een kind was en nog niet verantwoordelijk werd gehouden voor zijn daden, leefde hij nog zonder de wet. Maar dat duurde niet lang.
Paulus was een Farizeeër. Daarom was hij opgegroeid met de Joodse overtuiging: “Al wat de Here zegt, zullen wij doen” en: “Doe wat de Here zegt en gij zult leven.” Dat was het ideaal waarmee hij was grootgebracht.
Maar net als de Joden sinds de tijd van de wet van Mozes bleek ook Paulus niet in staat te zijn om alles te doen wat de wet eiste. De Joden hadden uiteindelijk ontdekt dat zij niet konden waarmaken wat zij hadden beloofd. Zo ging het ook met Paulus. Hij merkte dat hij niet kon voldoen aan de eisen van de wet.
Door de wet kwam de zonde in hem tot leven. Iedere keer dat hij tekortschiet of een fout maakt, werd hij geconfronteerd met de uitspraak van de wet: niet gedaan wat de Here zegt, dus niet zullen leven. Op die manier werd duidelijk dat de zonde hem had misleid en dat de wet hem ter dood veroordeelde.
Toch trekt Paulus daar niet de conclusie uit dat de wet verkeerd is. Integendeel, hij beseft dat hijzelf fout zat en dat de wet goed is. De wet is heilig, goed en rechtvaardig. De wet hoeft niet veroordeeld te worden. Het is juist de wet die ons veroordeelt.
Toch zit daar iets bijzonders in. Doordat de wet haar eigen overtreders veroordeelt, ruimt zij als het ware haar eigen slachtoffers uit de weg. Daardoor maakt de wet zichzelf uiteindelijk overbodig. De wet is daarom niet blijvend, maar tijdelijk. Zij heeft een einde. Daarom zegt Paulus in Romeinen 10 ook dat Christus het einde van de wet is.
Christus was de eerste mens die geen slachtoffer van de wet werd. Hij werd niet door de wet veroordeeld. En omdat wij met Hem verbonden zijn, zijn ook wij geen slachtoffers van de wet meer. De wet is immers tot haar einde gekomen.
Samenvatting
• Paulus ontdekte, net als Israël eerder had ontdekt, dat niemand uit eigen kracht volledig kan voldoen aan de eisen van de wet. De zonde kwam daardoor aan het licht en de wet veroordeelde hem.
• De wet is goed en rechtvaardig, maar zij is tijdelijk. Christus is het einde van de wet, en daarom zijn degenen die met Hem verbonden zijn geen slachtoffers van de wet meer.