Evenals in Romeinen 6:1 en 6:15 stelt Paulus in vers 7 opnieuw een vraag, zodat hij daarna zelf het antwoord kan geven. Het is eigenlijk alsof hij zegt: “Misschien vraag je je nu af…”. De vraag is hier: “Is de wet dan iets slechts of zondigs, zodat we er niet naar mogen leven?”
Het antwoord is duidelijk: “Natuurlijk niet.” De wet laat juist zien wat zonde is en maakt duidelijk dat wij zondaren zijn. Daar is niets verkeerds aan. Integendeel, dat is juist goed. Zie ook Romeinen 5:20-21.
De wet maakt bijvoorbeeld duidelijk wat begeerte is. Maar tegelijk gebeurt er iets opvallends: de begeerte wordt daardoor juist aangewakkerd. Je zou kunnen denken: “Kan dat ook al?” Toch is dat wat Paulus hier uitlegt. Dat de wet de begeerte zou kunnen wegnemen of doden, klinkt misschien mooi en vroom, maar zo werkt het in de praktijk niet.
De wet brengt de zonde als het ware aan het licht en daardoor wordt de zonde actief. De zonde krijgt meer invloed en de zonde wekt vervolgens weer begeerte op (vers 8). Zonder wet is de zonde dood. Daarmee wordt bedoeld dat de mens dan geen gemeenschap met de zonde heeft. Maar zodra de wet er is, leeft de zonde op en krijgt de mens gemeenschap met de zonde.
Voordat de wet gegeven werd, zondigde de mens ook al. Daarna ontdekte hij dat hij een zondaar was. In die tijd had de mens de wet in zijn hart (Romeinen 2:14-16). De wet leert ons daarom dat de mens als zondaar geboren wordt en juist daarom zondigt. De mens wordt dus niet een zondaar omdat hij zondigt, maar hij zondigt omdat hij als zondaar geboren is.
Samenvatting
- De wet is niet zondig. Zij maakt duidelijk wat zonde is en laat zien dat ieder mens een zondaar is.
- De wet kan de zonde niet wegnemen. Zij brengt de zonde aan het licht, waardoor zichtbaar wordt dat de mens van nature een zondaar is en daarom zondigt.