10.4 Vrij van wet en zonde

In dit hoofdstuk gaat het nog steeds over hetzelfde onderwerp als in hoofdstuk 6. Wanneer ik beide hoofdstukken naast elkaar lees, valt mij iets op. In hoofdstuk 6 staat dat wij zijn vrijgemaakt van de zonde die door de wet in ons lichaam werkzaam is. In hoofdstuk 7 staat dat wij zijn vrijgemaakt van de wet zelf.

Zowel het vrijgemaakt worden van de zonde als het vrijgemaakt worden van de wet gebeurt door de dood. Daarom legt Paulus steeds opnieuw de nadruk op het feit dat wij gestorven zijn. In Rom. 6:7 staat: “Wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.” In Rom. 6:11 staat: “Gij zijt dood voor de zonde.” En in Rom. 7:4 staat: “Gij zijt ook dood voor de wet.”

De oude mens is zowel een dienstknecht van de zonde als een dienstknecht van de wet. Wanneer God onze oude mens wegneemt, neemt Hij daarmee ook datgene weg waaraan die oude mens gebonden was: de zonde en de wet.

In vers 1 van Romeinen 7 vraagt Paulus aan zijn broeders of zij niet weten dat de wet heerschappij voert over een mens zolang hij leeft. De mens staat onder het gezag van de wet zolang hij leeft. Hij is er als het ware aan onderworpen.

Paulus voegt daar direct aan toe: “ik spreek immers tot wie de wet kennen”. Dat laat zien dat hij met de term “broeders” hier vooral de Joden in de gemeente van Rome bedoelt. De gelovigen uit de heidenen zullen waarschijnlijk ook wel iets van de wet hebben geweten, bijvoorbeeld van de Tien Geboden. Maar de wet echt kennen betekent veel meer dan alleen een paar bekende geboden kennen.

Ook het voorbeeld dat Paulus in vers 2 en 3 gebruikt, laat zien dat hij spreekt tot mensen die grondige kennis van de wet hebben. Bovendien zal de diepere betekenis van dit gedeelte later nog een belangrijke rol spelen in zijn uitleg. Daarom wordt duidelijk dat Paulus zich hier opnieuw in het bijzonder richt tot de Joden, net zoals hij dat eerder deed in Romeinen 2.

Samenvatting

  • Romeinen 6 en 7 behandelen hetzelfde onderwerp: door de dood zijn wij vrijgemaakt van zowel de zonde als de wet.
  • De oude mens staat onder de macht van de zonde en van de wet. Wanneer God de oude mens wegneemt, worden ook die banden verbroken.
  • De woorden “ik spreek immers tot wie de wet kennen” laten zien dat Paulus zich hier vooral richt tot de Joodse gelovigen in Rome, die vertrouwd waren met de wet van Mozes.