8.7 Nogmaals zonde en zonden

In vers 6 spreekt Paulus over “het lichaam der zonde”. Daarmee laat hij zien dat lichaam en zonde met elkaar verbonden zijn. Als iemand van het ene wordt bevrijd, dan wordt hij ook van het andere bevrijd (zie Rom. 8:7).

Wanneer ons lichaam, onze oude mens, met Christus gestorven is, dan zijn wij bevrijd van dat lichaam en daarmee ook van de zonde. Paulus zegt immers in vers 7 dat wie gestorven is, vrij is van de zonde. De straf op de zonde is de dood. Wanneer die straf is ondergaan, is iemand vrij.

Hierbij is het belangrijk om goed onderscheid te maken tussen de zonde en de zonden. Met de zonde wordt de zondige natuur bedoeld. Met de zonden worden de zondige daden bedoeld die iemand heeft gedaan.

Rechtvaardiging van de zonde betekent dat iemand niet langer als zondaar wordt beschouwd. Rechtvaardiging van de zonden zou betekenen dat iemand geen zonden heeft gedaan. Door de dood wordt de zondige natuur, de zonde, weggenomen, maar de zonden die zijn gedaan worden daardoor niet ongedaan gemaakt.

Voor ieder mens geldt dat bij de dood de zonde verdwijnt. Maar alleen voor degene die gelooft, geldt dat zijn zonden worden vergeven door het offer van Christus. In Christus is de gelovige volmaakt.

Paulus gaat vervolgens verder in vers 8. Als wij met Christus gestorven zijn, dan volgt daar noodzakelijk uit dat wij ook met Hem leven als een nieuwe mens. Er is geen andere mogelijkheid. Het ene brengt het andere met zich mee.

Waarom is dat zo? Omdat Christus nooit meer zal veranderen in wat Hij vroeger was. Wat Christus nu is, blijft Hij voor altijd. Hij wordt nooit meer oud en keert nooit meer terug naar Zijn vorige toestand (vs. 9).

In vers 10 legt Paulus uit dat Christus éénmaal voor de zonde gestorven is. Daarna leeft Hij voor eeuwig tot eer en verheerlijking van God.

Vanaf Adam stond de mens voor dezelfde opdracht: de band met de zonde moest worden verbroken en de band met God moest worden hersteld. Christus heeft volledig aan deze eis voldaan. Daarom mogen wij delen in Zijn overwinning.

Wat Paulus in vers 10 over Christus zegt, past hij in vers 11 toe op de gelovigen. Dezelfde lijn loopt dus door naar ons.

De praktische conclusie van alles wat Paulus hiervoor heeft uitgelegd, vinden we vervolgens in vers 12 tot en met 14.

In vers 6 heeft Paulus gezegd dat onze oude mens gestorven is. In vers 7 legt hij uit dat onze oude mens van de zonde is gerechtvaardigd, juist omdat hij gestorven is.

Tegelijk blijft er een belangrijke werkelijkheid bestaan. Geestelijk gezien zijn wij nieuwe mensen die met Christus zijn opgestaan en eeuwig leven hebben ontvangen. Maar naar het vlees zijn wij nog steeds sterfelijke mensen.

De nieuwe mens is vrij van de zonde en leeft met Christus in nieuwheid van leven. In de oude mens is de zonde echter nog aanwezig. Paulus werkt dit later verder uit in Romeinen 7:22-25.

Samenvatting

  • Paulus leert dat wie met Christus gestorven is, vrij is van de zonde, omdat de macht van de zondige natuur eindigt bij de dood.
  • Er is verschil tussen de zonde (de zondige natuur) en de zonden (de zondige daden). Alleen door het offer van Christus worden de zonden van de gelovige vergeven.
  • Wie met Christus gestorven is, leeft noodzakelijk ook met Hem als nieuwe mens en deelt in Zijn overwinning.
  • Geestelijk is de gelovige een nieuwe mens die vrij is van de zonde, terwijl in zijn sterfelijke, oude mens de zonde nog aanwezig is.