Jezus zegt in Matth.12:50 dat iedereen die de wil van zijn hemelse Vader doet, door Hem als een broer of zus wordt beschouwd. Zo iemand is een medegelovige en daarmee een naaste, zoals Paulus dat eerder in zijn brieven uitlegt.
Van ons wordt niet gevraagd dat wij alle mensen op dezelfde manier liefhebben. Als God dat van ons zou eisen, zou Hij van ons meer vragen dan wij aankunnen. Paulus zegt juist dat God dat niet doet (1 Kor.10:13). Wat God wel van ons vraagt, is dat wij onze medegelovigen geen schade toebrengen, in welke vorm dan ook.
Als God ervoor kiest om bij iemand te wonen, wie zijn wij dan om als het ware een bordje met “onbewoonbaar verklaard” op die persoon te hangen? Zouden wij daarmee willen zeggen dat God een vergissing heeft gemaakt? Of dat wij het in dit geval beter weten dan God? Dat kunnen wij natuurlijk niet volhouden.
Wij zijn niet verantwoordelijk voor onze medegelovigen, maar wij zijn wel verantwoordelijk voor de manier waarop wij met hen omgaan. Aan die verantwoordelijkheid kunnen wij ons niet onttrekken. Ook kunnen wij ons niet verontschuldigen door te wijzen naar het gedrag van de ander, hoe moeilijk wij het daar soms ook mee kunnen hebben (Rom.12:4,5 en 1 Kor.12:12-27).
God zal een gelovige zelf duidelijk maken wat hij moet doen. Eerder is al gezegd dat dit juist Gods manier van werken in deze wereld is. God geeft een gelovige niet zomaar een hamer en spijkers met de opdracht om ergens een losse plank vast te maken, om hem vervolgens zelf maar te laten uitzoeken waar die plank zich bevindt. Nee, God wijst zelf de weg.
Wij mogen de goede werken doen die God van tevoren voor ons heeft klaargemaakt, zodat wij daarin zouden leven. Dat zijn heel andere werken dan prestaties waarop wij zelf trots zouden kunnen zijn of waarmee wij zouden kunnen opscheppen (Efez.2:9,10 en Filipp.2:13).
Daarom doen wij deze werken uit liefde voor Christus. Wij doen ze niet om daarmee toegang tot de hemel te verdienen.
Samenvatting
• Volgens Matth.12:50 beschouwt Jezus iedereen die de wil van zijn hemelse Vader doet als zijn broer of zus en daarmee als een medegelovige.
• God vraagt niet dat wij alle mensen op dezelfde manier liefhebben, maar wel dat wij onze medegelovigen geen schade toebrengen.
• Wij zijn niet verantwoordelijk voor andere gelovigen, maar wel voor de manier waarop wij met hen omgaan, ongeacht hun gedrag.
• Goede werken worden gedaan uit liefde voor Christus en niet om daarmee een plaats in de hemel te verdienen.