Johannes 14:1-4

Link naar bijbelvers.net

HSV

1. Laat uw hart niet in beroering raken; u gelooft in God, geloof ook in Mij.

2. In het huis van Mijn Vader zijn veel woningen; als dat niet zo was, zou Ik het u gezegd hebben. Ik ga heen om een plaats voor u gereed te maken.

3. En als Ik heengegaan ben en plaats voor u gereedgemaakt heb, kom Ik terug en zal u tot Mij nemen, opdat ook u zult zijn waar Ik ben.

4. En waar Ik heen ga, weet u, en de weg weet u.

Versverwijzingen

Bij Johannes 14:3

Johannes 12:26
Als iemand Mij dient, laat hij Mij volgen, en waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn. En als iemand Mij dient, zal de Vader hem eren.

Johannes 17:24 (Hogepriestelijk gebed)
Vader, Ik wil dat waar Ik ben, ook zij bij Mij zijn die U Mij gegeven hebt, opdat zij Mijn heerlijkheid zien, die U Mij gegeven hebt, omdat U Mij hebt liefgehad vóór de grondlegging van de wereld.


Vers 1:

Spreekt voor zich

Vers 2:

In het huis Mijns Vaders = de Hemel

  • Deuteronomium 26:15 → Gods “heilige woning” = de hemel
  • 1 Koningen 8:30 → God hoort vanuit de hemel, Zijn woonplaats
  • Psalm 33:13-14 → God ziet de aarde vanuit Zijn woonplaats
  • Jesaja 63:15 → Gods “heilige en luisterrijke woning” is de hemel
  • Het huis is de vertaling van οἰκία – oikia KJV: home, house(-hold)

Deuteronomium 1:32. Maar ondanks deze woorden geloofde u niet in de HEERE, uw God, 33. Die voor u uit ging op de weg, om voor u een plaats te zoeken om uw tenten op te zetten; ‘s nachts met het vuur, om u de weg te tonen die u moest gaan, en overdag met de wolk.

2 Korinthe 5:1
Wij weten immers dat, wanneer ons aardse huis, deze tent, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, maar eeuwig in de hemelen.

Met de aanduiding ‘het huis van Mijn Vader’ doelde Hij in dit verband op de hemel. (Vgl 2 Korinthe 5:1). Zo zou er voor hen dan voorgoed een einde komen aan alle onrust en verwarring. Waar nog eens bij kwam, dat in het huis van Zijn Vader ‘vele woningen’ zijn (monē, lett. ‘verblijfplaats’, afgeleid van het werkwoord menō, ‘blijven’). Daarin ligt zowel de gedachte van de veelheid als die van de verscheidenheid opgesloten. Bij God is er plaats voor zeer velen (de veelheid), maar tegelijkertijd mag ieder van Zijn kinderen daarbij een eigen plaats innemen (de verscheidenheid). En van dit alles konden zij verzekerd zijn, zo hield de Here Jezus Zijn leerlingen voor: als het ánders was (ei mē, ‘zo niet’), dan had Hij dat zeker tegen hen gezegd.

Het valt op, dat Hij verderop in Zijn toespraak nog eens het begrip monē gebruikte (vs.23). Daar betrok Hij het op het komen wonen van de Vader en Hemzelf bij de gelovigen, in en door de Heilige Geest. In dat gebeuren zou Zijn woord al voorlopig in hun aardse wandel al in vervulling gaan om straks des te meer werkelijkheid te worden in de hemelse heerlijkheid.

Vers 3

Vers 4