Wedergeboorte is een begrip dat in de kerk niet graag wordt gebruikt. Men praat er liever niet over. De doop wordt wel het “bad der wedergeboorte” genoemd, maar wanneer het woord wedergeboorte op deze manier wordt gebruikt, ontstaan er problemen.
Wedergeboorte kan namelijk niet ongedaan worden gemaakt. Toch zijn er veel kinderen die het zogenaamde bad der wedergeboorte hebben ondergaan, maar later niets van het geloof en alles wat daarbij hoort willen weten. Er zijn ook veel ouders die hun kind in het bad der wedergeboorte hebben laten dopen, maar hun kind daarna op het gebied van het geloof verder niets hebben meegegeven.
Wanneer de doop het bad der wedergeboorte wordt genoemd, gaat het daarom volgens deze uitleg niet om de wedergeboorte zoals de Bijbel die bedoelt. Dat geldt volgens deze tekst zelfs voor Titus 3:5.
Bijbels gezien is wedergeboorte een echte geboorte. Net zoals een natuurlijke geboorte kan zij alleen door de dood worden opgeheven.
In Joh. 3:1-21 lezen we dat zelfs Nicodemus niet begrijpt wat wedergeboorte betekent. Jezus noemt hem dé leraar van Israël. Toch weet Nicodemus niet wat wedergeboorte inhoudt. Jezus verwijt hem dat hij dit niet weet, maar vertelt hem vervolgens niet precies hoe het dan wél zit. Nicodemus zal daar dus zelf achter moeten komen.
Hieruit blijkt volgens deze uitleg ook duidelijk dat wedergeboorte niet iets is wat iemand door de doop ontvangt. Nicodemus, als leraar van Israël, wist namelijk heel goed wat de betekenis was van de doop van bijvoorbeeld een heiden die tot het Jodendom overging.
Wedergeboorte betekent dat iemand niet uit een vrouw, maar uit God geboren wordt. Iemand wordt dus voor de tweede keer geboren.
Dit past binnen een normaal Bijbels gegeven. In Openbaring wordt gesproken over een eerste en een tweede dood. Dan moeten er volgens deze redenering ook een eerste en een tweede leven zijn, en daarmee ook een eerste en een tweede geboorte.
Deze twee levens volgen elkaar echter niet na elkaar op. Het is dus niet zo: eerst de eerste geboorte, daarna het eerste leven en vervolgens de eerste dood, waarna een tweede geboorte, een tweede leven en uiteindelijk een tweede dood volgen.
De twee levens bestaan tegelijkertijd. Elk van deze levens is uit een geboorte voortgekomen. Het natuurlijke leven van de oude mens komt voort uit de eerste, natuurlijke geboorte. Het geestelijke leven van de nieuwe mens komt voort uit de tweede, geestelijke geboorte. Die tweede geboorte is de wedergeboorte.
Wedergeboorte is volgens deze uitleg onherroepelijk. Zij kan een mens niet meer worden afgenomen. Dat zou alleen kunnen door hem te doden. Maar wanneer iemand wordt gedood, wordt alleen zijn eerste geboorte, dus zijn natuurlijke leven, van hem afgenomen.
Het is vervolgens onmogelijk om hem opnieuw te laten leven om hem daarna ook zijn tweede geboorte, zijn wedergeboorte, af te nemen.
Een wedergeboren mens heeft daarom twee levens die niet los van elkaar kunnen bestaan. Wanneer iemand twee levens heeft doordat hij tweemaal geboren is, kan alleen de eerste geboorte door zijn dood worden opgeheven. Dat betekent in deze uitleg: de oude mens doden.
Samenvatting
- Wedergeboorte is volgens deze uitleg niet hetzelfde als de doop of het zogenaamde “bad der wedergeboorte”.
- Nicodemus kende de betekenis van de doop, maar begreep volgens Joh. 3:1-21 toch niet wat wedergeboorte betekende.
- Wedergeboorte betekent een tweede geboorte: niet uit een vrouw, maar uit God.
- De eerste geboorte geeft het natuurlijke leven van de oude mens. De tweede, geestelijke geboorte geeft het leven van de nieuwe mens.
- Deze twee levens bestaan tegelijkertijd en volgen elkaar dus niet in de tijd op.
- Wedergeboorte is volgens deze redenering onherroepelijk en kan een mens niet meer worden afgenomen.
- Door de lichamelijke dood wordt alleen het eerste, natuurlijke leven beëindigd. In deze uitleg betekent dit het doden van de oude mens.