Een onmisbare bron voor iedereen die de Bijbel wil lezen en begrijpen

Februari

Geschreven door

Jan

in

1 februari

We lezen vandaag: Johannes 3:1-3:21

Johannes 3:6
Wat uit het vlees geboren is, is vlees; en wat uit de Geest geboren is, is geest.

Wedergeboorte – Wat betekent dat nou eigenlijk?

Wij willen samen met jullie nadenken over iets bijzonders: wedergeboorte. Dat klinkt misschien als een moeilijk begrip, maar we gaan het stap voor stap bekijken.

In andere geloven hoor je soms het woord reïncarnatie. Dat betekent letterlijk: opnieuw in een lichaam komen. Maar in de Bijbel betekent wedergeboorte iets anders. Het gaat niet om opnieuw geboren worden in een lichaam, maar om een nieuw begin vanbinnen. Een geestelijke geboorte! Reïncarnatie gaat over een nieuw leven op aarde, maar wedergeboorte gaat over een eeuwig leven met God.

Wedergeboorte is mogelijk geworden door de opstanding van Jezus. Voor die tijd kon het niet. En ook al komt het woord ‘wedergeboorte’ maar een paar keer voor in de Bijbel, het idee erachter is superbelangrijk. Er worden ook andere woorden gebruikt, zoals “uit God geboren worden” of “geboren uit de Geest”.

Volgens de Bijbel gebruikt God wedergeboorte om iets ouds en gebrekkigs te vervangen door iets nieuws en perfects. Het is dus niet zomaar een theorie of een moeilijk woord. Het gaat erom dat we echt geestelijk veranderen.

Ons doel is niet dat je alleen maar nieuwe woorden leert, maar dat je beter begrijpt wat God bedoelt. Als we openstaan voor wat Hij in ons wil doen, dan merken we dat ons leven verandert. We gaan anders denken, minder gericht op het oude en meer op wat komt: een nieuwe toekomst met God.

Je lichaam is tijdelijk, maar wat God met je geest doet, leeft voor altijd.

2 februari

We lezen vandaag: Johannes 3:1-3:21

Johannes 3:3
Jezus antwoordde en zei tegen hem: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien.

Wat betekent wedergeboorte eigenlijk?

Je ziet dat de Bijbel zelf de term wedergeboorte eigenlijk niet gebruikt. In de Bijbel staat “opnieuw geboren” worden. Om te snappen wat “wedergeboorte” betekent, moeten we even kijken naar het Griekse woord dat in de Bijbel wordt gebruikt: gennao. Dat woord betekent eigenlijk gewoon “voortbrengen” of “iets laten ontstaan”. Het zegt niet precies hoe dat gebeurt. Dat hangt af van de zin waarin het staat.

In de Bijbel zie je dat het woord op verschillende manieren wordt vertaald:

  • Als het gaat om een vrouw die een baby krijgt, wordt het vertaald als baren.
  • Als het gaat om een man die een kind verwekt, wordt het vertaald als verwekken.

In Johannes 3:3 praat Jezus met Nicodémus over wedergeboorte. Nicodémus denkt dat Jezus het heeft over een gewone geboorte, zoals bij een vrouw. Maar in vers 5 legt Jezus uit dat Hij iets anders bedoelt: een geboorte uit de Geest. Dat is geen normale geboorte, maar iets geestelijks.

Dus wedergeboorte is: Een nieuwe start, die van God komt, en die leidt naar eeuwig leven in plaats van de dood.
Jezus was de eerste die uit de dood opstond en was de eerste die op deze manier wedergeboren werd. Dat kun je terugvinden in 1 Korinthe 15:20.

Wedergeboorte is niet terug naar het begin, maar een nieuwe start met God als jouw krachtbron.

3 februari

We lezen vandaag: Romeinen 5:12-5:21

Romeinen 5:12
Daarom, zoals door één mens de zonde in de wereld is gekomen, en door de zonde de dood, en zo de dood over alle mensen is gekomen, in wie allen gezondigd hebben.

De Bijbel zegt dat het superbelangrijk is dat we wedergeboren worden. Dat betekent dat onze gewone geboorte, dus hoe we als baby zijn geboren, niet genoeg is om bij God te horen. In de Bijbel wordt dat ook wel “vlees”, “oude mens” of “oude natuur” genoemd.

Jezus zegt in Johannes 3:4 dat je wedergeboren moet worden om in het Koninkrijk van God te komen. Dus: je moet een nieuwe start maken, niet alleen lichamelijk, maar ook geestelijk

Volgens de Bijbel zijn we allemaal zondaars omdat we afstammen van Adam. Daardoor zijn we niet geschikt voor Gods koninkrijk. Maar er is goed nieuws: Jezus heeft dat probleem opgelost toen Hij stierf aan het kruis op Golgotha. In Romeinen 6 staat dat toen ook onze “oude mens” met Hem is gestorven en begraven.

Let op: het gaat hier om zonde (in het enkelvoud), dus onze zondige aard. Niet om zonden (de dingen die we fout doen). Denk aan een zieke boom. Een zieke boom kan geen gezonde vruchten maken. Toch zijn de vruchten niet het echte probleem — de boom zelf is ziek. Zo is het ook met ons. We doen verkeerde dingen omdat we van binnen zondig zijn.

In Johannes 3:6 zegt Jezus dat “vlees voortkomt uit vlees”. Dat betekent dat we onze zondige aard van onze ouders hebben meegekregen. Je hebt daar niet voor gekozen, het is als een soort erfelijke fout.

Maar als je wedergeboren bent, krijg je een nieuwe natuur. En dan heb je wél een keuze: wil je leven volgens je oude ik, of volgens je nieuwe ik, namelijk jouw nieuwe mens die bij God hoort?

Je eerste geboorte gaf je aards leven, maar je tweede geboorte, je wederge­boorte, geeft je een eeuwig hemels leven.

4 februari

We lezen vandaag: 1 Korinthe 15:35-15:49

1 Korinthe 15:44
Een natuurlijk lichaam wordt gezaaid, een geestelijk lichaam wordt opgewekt. Er is een natuurlijk lichaam en er is een geestelijk lichaam.

Wat betekent dit eigenlijk?

We hebben eerder gezien dat ons gewone lichaam, dus gewoon als mens van vlees en bloed, niet zomaar bij God kan komen in Zijn Koninkrijk. Toch proberen veel mensen, ook gelovigen, om beter te worden. Ze doen hun best, leven netjes en houden zich aan allerlei regels, in de hoop dat ze zo dichter bij God komen.

Maar hoe goed je ook je best doet, dat werkt echt niet. We blijven mensen, met fouten en zwaktes. Denk maar aan goede voornemens, zoals “ik ga elke dag bidden” of “ik ga nooit meer liegen.” Vaak lukt dat niet en dan voel je je teleurgesteld of gefrustreerd.

Waarom is dat zo? Dat komt door wie we van nature zijn. Paulus, een belangrijke figuur uit de Bijbel, zegt daar ook iets over:

Romeinen 7:18-19
“Want ik weet dat in mij, dat is in mijn vlees, niets goeds woont. Immers, het willen is er bij mij wel, maar het goede teweegbrengen, dat vind ik niet. Want het goede dat ik wil, doe ik niet, maar het kwade, dat ik niet wil, dat doe ik.”

Als we eerlijk zijn, moeten we toegeven dat we onszelf niet kunnen redden. Paulus zegt zelfs:

Romeinen 7:24
“Ik ellendig mens, wie zal mij verlossen uit het lichaam van deze dood?”

Daarom hebben we hulp nodig, we moeten bevrijd worden van onze oude “ik”, zodat we een nieuwe “ik” kunnen ontvangen.

Je oude “ik” mag je loslaten. God heeft iets nieuws voor jou klaarstaan.

5 februari

We lezen vandaag: Jesaja 53:4-53:6

Jesaja 53:5
Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.

Waarom Jezus moest lijden

Er is een verschil tussen “zonde” en “zonden”.

  • “Zonde” is als een slechte kant in onszelf, iets wat diep vanbinnen zit.
  • “Zonden” zijn de dingen die we doen die niet goed zijn, zoals lie­gen, stelen of iemand pijn doen.

In de Bijbel, in het boek Jesaja, staat dat Jezus zou komen om die verkeerde dingen (onze zonden) op zich te nemen. Dat betekent dat Hij zou lijden voor wat wij fout doen. Jezus kreeg te maken met pijn en verdriet omdat God boos was over onze zonden. In 1 Petrus 2:24 staat:

“Die Zelf onze zonden in Zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij, voor de zonden dood, voor de gerechtigheid zouden leven. Door Zijn striemen bent u genezen.”

Omdat God eerlijk en rechtvaardig is, moeten zonden gestraft worden. Maar het mooie is: Jezus nam die straf op zich. Hij kreeg de straf die eigenlijk voor ons was bedoeld. Zo kon God ons vergeven en toch rechtvaardig blijven. In Romeinen 3:26 staat dat God rechtvaardig is, ook als Hij mensen goedkeurt die in Jezus geloven.

Jezus Christus is dus de manier waarop God ons kan vergeven.
Iedereen op aarde is van nature verdwaald, zeg maar ‘spiritueel verdwaald’. Maar we zijn niet zomaar van onszelf, we horen bij God. Daarom heeft God een plan bedacht om ons te redden. Dat plan heet “verlossing”.

Een belangrijk onderdeel van dat plan is “wedergeboorte”. Dat betekent dat je een nieuw begin krijgt, niet als onderdeel van de oude wereld, maar als iemand die hoort bij Gods nieuwe wereld.

Jezus droeg jouw fouten, zodat jij vrij kunt leven met een nieuw begin.

6 februari

We lezen vandaag: Romeinen 6:1-6:14

Romeinen 6:7
Want wie gestorven is, is rechtens vrij van de zonde.

Wat Jezus voor ons heeft gedaan

Jezus heeft de straf gedragen voor alles wat wij fout doen, dus voor alle zonden. Daardoor, door Jezus, zijn we vergeven. Maar dat betekent niet dat we meteen helemaal veranderd zijn van binnen. De Bijbel zegt dat er maar één manier is om echt los te komen van die oude, verkeerde kant in onszelf: dat is door te sterven. Niet letterlijk nu meteen, maar geestelijk, alsof die oude jij stopt met bestaan.

Omdat Jezus voor ons is gestorven, hoeven wij die straf niet meer te dragen. Eerst heeft Hij geleden voor onze fouten en daarna is Hij gestorven om ons echt te kunnen verzoenen met God. Dat betekent dat we weer goed kunnen zijn met God. In de Bijbel staat: “Als Eén voor iedereen is gestorven, dan zijn we allemaal gestorven.” Dat betekent dat Jezus dat voor ons allemaal heeft gedaan.

Maar gelukkig stopt het daar niet. Want als het alleen bij de dood bleef, dan zouden we wel vergeven zijn, maar niet meer leven. Dat zou zinloos zijn. Jezus betaalde een supergrote prijs. Niet met geld, maar met Zijn eigen bloed, zodat we niet meer vastzitten aan een leeg leven dat we hebben meegekregen.

Nieuw leven

We zijn niet alleen met Jezus gestorven (geestelijk gezien), maar door ons geloof in Hem zijn wij met Hem weer tot nieuw leven gewekt. We zijn opnieuw geboren, niet om ons leven weer kwijt te raken, maar juist om het eeuwige leven te krijgen. We hebben door ons geloof eeuwig leven gekregen. Een leven dat echt zin heeft, met God.

Geloof is de sleutel en eeuwig leven is de deur die God voor je opent.

7 februari

We lezen vandaag: Johannes 12:20-12:36

Johannes 12:24 en 25
.. Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven.

Wat betekent het verhaal van de tarwekorrel eigenlijk?

Stel je een tarwekorrel voor. Zo’n klein zaadje dat in de grond moet verdwijnen (oftewel sterven) voordat er iets nieuws uit groeit. In de Bijbel wordt dat zaadje vergeleken met Jezus. Hij stierf, maar daardoor ontstond er iets groots: de Gemeente, oftewel alle mensen die in Hem geloven.

In het Hebreeuws lijkt het woord voor tarwe op het woord voor zonde. Dat is geen toeval. Het zaadje staat ook voor de mens zoals we van nature zijn, met fouten en zonden. Jezus nam die zonden op zich en stierf voor ons. Maar dat was niet het einde.

Jezus zegt in Johannes 12:24 “Als het zaadje sterft, komt er veel vrucht uit.” Dat betekent dat er door Zijn dood en opstanding er iets goeds kwam, iets nieuws. En dat geldt niet alleen voor Hem, maar ook voor iedereen die in Hem gelooft. Als je je leven hier op aarde het allerbelangrijkst vindt, raak je het uiteindelijk kwijt. Maar als je kiest voor God en leeft voor iets groters, krijg je eeuwig leven.
De Bijbel vertelt ook over twee soorten lichamen:

  • Een natuurlijk lichaam: dat is je gewone lichaam, zoals je nu bent.
  • Een geestelijk lichaam: dat is een nieuw lichaam dat je krijgt als je opstaat uit de dood en dat voor altijd leeft met God.

Dat opstaan uit de dood, ook wel opstanding genoemd, is hetzelfde als wedergeboorte (een nieuw begin met God). Maar niet elke opstanding is wedergeboorte. Bijvoorbeeld: Lazarus en het dochtertje van Jaïrus kwamen wel terug uit de dood, maar ze stierven later weer. Jezus Christus was de eerste die opstond en nooit meer stierf. Hij kreeg een nieuw, eeuwig leven. Dat is echte wedergeboorte.

Jezus stierf als een zaadje, maar stond op als het begin van eeuwig leven.

8 februari

We lezen vandaag: Exodus 14:1-14:22

Exodus 14:22
Zo gingen de Israëlieten midden in de zee op het droge. Het water was voor hen aan hun rechter- en linkerhand een muur.

Wat betekent wedergeboorte eigenlijk?

Wedergeboorte klinkt misschien als een moeilijk woord, maar het betekent eigenlijk dat je een nieuw begin maakt, alsof je opnieuw geboren wordt, maar dan van binnen.

Het begon allemaal met Jezus. Hij was de eerste die “wedergeboren” werd toen Hij opstond uit de dood. Daarna geldt het wedergeboren worden ook voor mensen die in Hem geloven. Jezus zei zelfs: “….u die Mij gevolgd bent, in de wedergeboorte,….” (Matteüs 19:28). Dat betekent: als je in Hem gelooft, krijg je ook zo’n nieuw begin.

Toen Israël uit Egypte vertrok (de uittocht), was dat eigenlijk hun ‘geboorte’ als volk. Je zou Egypte kunnen zien als hun ‘moederland’. Misschien is dat ook waarom Israël en Egypte nog steeds een speciale band hebben. Egypte was zelfs het eerste land in het Midden-Oosten dat vrede sloot met Israël. Toen Jakob (die van God de naam Israël kreeg) met zijn familie in Egypte ging wonen, begon het allemaal. Je zou kunnen zeggen dat Egypte toen ‘zwanger’ was van Israël. De negen plagen die Egypte troffen, kun je vergelijken met de negen maanden van een zwangerschap. De tiende plaag was heftig, maar zowel Israël als Egypte konden eraan ontsnappen door bloed op hun deurpost te smeren. Een teken dat verwijst naar de dood en opstanding van Jezus Christus.

In het Hebreeuws is de negende letter “thet”, en die betekent “baarmoeder”. Dat past mooi bij het idee dat Israël uit Egypte ‘geboren’ werd. Maar dat ging niet zomaar, want Israël had honderden jaren in Egypte gewoond.
Toen God de Rode Zee liet splijten, zodat Israël erdoor kon lopen, was dat net als bij een geboorte: het water brak, en Israël kwam eruit, vrij en opnieuw begonnen.

Toen het water brak, werd Israël geboren. Een bevrijding dwars door de zee!

9 februari

We lezen vandaag: Exodus 16:1-4

Exodus 16:3
De Israëlieten zeiden tegen hen: Och, waren wij maar door de hand van de HEERE gestorven in het land Egypte, toen wij bij de vleespotten zaten en brood aten tot verzadiging toe! Want u hebt ons uitgeleid naar deze woestijn om heel deze gemeente van honger te laten sterven.

Gisteren heb je kunnen lezen dat het volk Israël pas echt een volk werd toen ze uit Egypte vertrokken. Dat was eigenlijk hun “geboorte” als volk. Maar die geboorte ging niet helemaal zoals het eigenlijk bedoeld was. Het was alsof de navelstreng, de band tussen moeder en kind, niet was doorgeknipt. Daardoor bleef Israël steeds terugdenken aan Egypte en verlangen naar hoe het daar was.

In de Bijbel staat Egypte vaak symbool voor de gewone, aardse wereld. Vol spullen, macht en comfort. In Deuteronomium hoofdstuk 27 en 28 staat al aangekondigd wat er later met Israël zou gebeuren. Het volk zou verspreid raken over de hele wereld en zelfs weer teruggaan naar Egypte. En dat gebeurde ook echt. In het jaar 70 na Christus werd de tempel in Jeruzalem verwoest. Veel Joden vluchtten toen naar Egypte. Sommigen probeerden zichzelf zelfs als slaaf te verkopen. Het eindigde dus zoals het ooit begon: als slaven in Egypte.

Sinds die tijd was Israël geen echte staat meer. In de Bijbel wordt dat een “dood lichaam” genoemd. In hoofdstuk 28 van Deuteronomium staat in vers 26: “Uw dode lichaam zal voedsel zijn voor alle vogels in de lucht en voor de dieren op de aarde, en niemand zal ze schrik aanjagen.” Dat betekent niet dat het volk verdwenen was, maar dat er geen echte verbinding meer was met God. Er was geen contact, geen relatie meer. Israël wilde niet afhankelijk zijn van God en daarom trok God zich terug. Dat zie je in veel profetieën terugkomen.

Als je blijft hangen in het verleden, mis je de kans om te groeien in het nu.

10 februari

We lezen vandaag: Ezechiël 37:1-37:14

Ezechiël 37:11
Toen zei Hij tegen mij: Mensenkind, deze beenderen zijn heel het huis van Israël. Zie, ze zeggen: Onze beenderen zijn verdord en onze hoop is vergaan, wij zijn afgesneden!

Wedergeboorte van het volk

In Ezechiël 37 staat een bijzonder verhaal. Het gaat over hoe het volk Israël weer tot leven komt, alsof het opnieuw geboren wordt. In dat verhaal vergelijkt God Israël met een hoop droge botten. Best een gek beeld ook weer, toch?

Maar in de Bijbel betekent “leven” iets meer dan alleen ademhalen. Iets leeft pas echt als er geest in zit. Denk maar aan Adam. Hij leefde pas echt toen God hem adem gaf. Die adem staat voor de Geest van God en die maakt dingen levend. Zo is ook onze wedergeboorte tot stand gekomen. In Ezechiël 37:5 zegt God: Zo zegt de Heere HEERE tegen deze beenderen: Zie, Ik ga geest in u brengen en u zult tot leven komen.
En in Ezechiël 37:6 zegt Hij: Ik zal pezen op u leggen, vlees op u doen komen, een huid over u heen trekken, en geest in u ge­ven, zodat u tot leven komt. Dan zult u weten dat Ik de HEERE ben.

Wat opvalt is dat God zegt twee keer dat Hij geest geeft. Maar dat betekent niet dat Israël twee keer tot leven komt. Het gaat hier om twee verschillende dingen:

  • Vers 5 gaat over individuele Joden die tot geloof komen, zoals de leerlingen van Jezus ná Zijn opstanding.
  • Vers 6 gaat over de hele Joodse staat Israël die weer tot leven komt, dus via het volk.

Wat we tot nu toe hebben besproken gaat over wat God van plan is met Israël. Wat er echt gebeurde lezen we in de volgende verzen van Ezechiël. Er ontstaat wel een lichaam, maar het is nog dood. Er is nog geen geest in, dus is er ook nog geen echte wedergeboorte.

Dat lijkt op de situatie van nu: er is wel een Joodse staat Israël, maar veel mensen daar geloven niet in Jezus als de Messias. Het is dus nog niet helemaal zoals God het bedoelde. De profetie uit vers 6 is dus nog niet uitgekomen.

Israël is niet vergeten. God bouwt verder aan Zijn belofte.

11 februari

We lezen vandaag: Ezechiël 37:1-37:14

Ezechiël 37:10
Ik profeteerde zoals Hij mij geboden had. Toen kwam de geest in hen en zij kwamen tot leven. Zij gingen op hun voeten staan, een zeer, zeer groot leger.

Ezechiël moest eerst tegen de botten praten, maar dat was niet genoeg. Nu moest hij tegen de geest praten. Pas toen de geest kwam, werden de mensen echt levend.
Dat laat zien ons zien dat er alleen door Gods Geest echt leven komt. Maar die Geest komt niet zomaar. In het Nieuwe Testament staat dat je de Geest pas krijgt als je in Jezus gelooft.

Hoe zit dat dan met Israël?

In Handelingen 7:51 staat dat het volk Israël zich altijd heeft verzet tegen Gods Geest. Ze wilden niet luisteren, net als hun voorouders.
Ook toen Jezus opstond uit de dood, geloofde Israël als volk niet in Hem. Een enkeling geloofde wel, maar niet het hele volk. En dat is nog steeds zo. Israël is een land, maar het gelooft niet in Jezus als de Messias.
Toch heeft God een plan met Israël. Hij heeft Zijn volk uitgekozen voor een speciaal doel. En uiteindelijk zal Hij ervoor zorgen dat ze zich overgeven aan Hem.

Wat gaat er dan gebeuren?

Als Gods Geest komt, zal Hij een oordeel brengen over wat verkeerd is. Dat geldt ook voor Israël. De Bijbel noemt dat de “tijd van benauwdheid voor Jakob”. Dit zal een hele moeilijke periode zijn, ook wel de “grote verdrukking” genoemd. In Jeremia 30:7 staat: “Wee! Want die dag is groot, er is er geen als hij. Het is een tijd van benauwdheid voor Jakob, toch zal hij daaruit verlost worden.”

Na die moeilijke tijd zullen de mensen die echt in God geloven, overblijven.

Waar geloof is, komt leven

12 februari

We lezen vandaag: Ezechiël 37:1-37:9

Ezechiël 37:9
Hij zei tegen mij: Profeteer tegen de geest, profeteer, mensenkind! Zeg tegen de geest: Zo zegt de Heere HEERE: Geest, kom uit de vier windstreken en blaas in deze gedo­den, zodat zij tot leven komen.

Wat hier gebeurt, is best bijzonder. Het laat zien dat God zelf het initiatief neemt. Niet het volk Israël begint met verandering, maar God stuurt zijn Geest om het nieuwe leven te geven. Maar voordat dat gebeurt, moet het volk eerst spijt krijgen van hun fouten en terugkeren naar God.
Er komt eerst een moeilijke tijd, een soort oordeel van God. Dat wordt de grote verdrukking genoemd. In die periode zullen de Joden, die het dan heel zwaar hebben, God om hulp roepen. In de Bijbel staat dat God dan zal antwoorden: “Ik zal zeggen: Dit is Mijn volk; en zij zullen zeggen: De HEERE is mijn God.” (Zacharia 13:9)
Pas daarna zal de belofte uit Ezechiël echt uitkomen. En het gaat dan niet alleen over de twee stammen die nu in Israël wonen, maar over alle twaalf stammen van het gehele volk Israël.

Wat gaat er gebeuren?

Jezus vertelt in Markus 13:24-27 wat er zal gebeuren na die moeilijke tijd:

  • De zon zal donker worden.
  • De maan zal geen licht meer geven.
  • Sterren zullen uit de hemel vallen.
  • Alles in de hemel zal door elkaar geschud worden.

En dan… komt Jezus terug! Iedereen zal Hem zien, op de wolken, met grote kracht en glorie. Hij zal zijn engelen sturen om alle gelovigen van over de hele wereld te verzamelen.

Wat betekent dit allemaal?

Dit wordt een geweldige gebeurtenis! Het is het moment waarop Israël als volk opnieuw geboren wordt. Gods Geest zal komen in de Joden die verspreid zijn over de hele wereld. En van daaruit zullen ze samenkomen in het beloofde land, als één levend volk.

Jezus komt terug en dat verandert alles!

13 februari

We lezen vandaag: Romeinen 1:16-1:17

Romeinen 1:16
Want ik schaam mij niet voor het Evangelie van Christus, want het is een kracht van God tot zaligheid voor ieder die gelooft, eerst voor de Jood, en ook voor de Griek.

Gods plan met het Joodse volk

God heeft een speciaal plan met het Joodse volk. Maar dat plan gaat alleen door als ze aan bepaalde voorwaarden voldoen. Sommige mensen denken dat Joden automatisch gered zijn, gewoon omdat ze vroeger Gods uitverkoren volk waren. Maar dat klopt niet en dat staat ook niet zo in de Bijbel.

In het Oude Testament wordt al voorspeld dat Israël weer tot leven komt, net als dode botten die weer levend worden. Maar dat gebeurt alleen als ze echt geloven. Net zoals een zondaar pas opnieuw kan beginnen (wedergeboren wordt) als hij of zij gelooft.

De apostel Paulus wist dit ook. In de Bijbelboeken Romeinen 9 tot 11 legt hij uit dat iedereen, Jood of niet-Jood, alleen gered kan worden door geloof. Niet door goede daden of het volgen van regels, maar door echt te vertrouwen op God.

Waarom is Israël dan nog niet opnieuw begonnen met God? Paulus zegt: omdat ze dachten dat ze het zelf wel konden, door zich aan de regels van de wet te houden. Maar dat werkt niet. Mensen kunnen zichzelf niet redden, ze hebben een Redder nodig.

In Romeinen 9:33 haalt Paulus een stukje uit het Oude Testament aan om te laten zien dat dit altijd al zo was: redding komt door geloof. Niet door regels. Een volk dat niet gelooft, zet God opzij. Maar als Israël uiteindelijk gaat geloven, zal God hen opnieuw aannemen.

God kijkt niet naar wat je doet, maar naar of je op Hem vertrouwt.

14 februari

We lezen vandaag: Johannes 3:1-3:21

Johannes 3:3
Jezus antwoordde en zei tegen hem: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als iemand niet opnieuw geboren wordt, kan hij het Koninkrijk van God niet zien.

Wedergeboorte

We hebben inmiddels gezien dat het woord wedergeboorte zelf niet letterlijk in het Oude Testament staat, maar het idee ervan wel. Het woord komt wel voor als plaatsnaam: Gilgal. Die naam betekent zoiets als “wiel” of “draaien”.

Een van de eerste keren dat het woord wedergeboorte echt besproken wordt in de Bijbel, is in Johannes hoofdstuk 3. Daar komt Nicodemus, een belangrijke leraar van het volk, ’s nachts naar Jezus toe. Hij had gehoord over Jezus en waarschijnlijk ook zelf gezien dat Jezus wonderen deed. Nicodemus kende het Oude Testament goed en hij wist dat Jezus misschien wel de Messias kon zijn. De Messias die in het Oude Testament al werd voorspeld.

Maar dan zegt Jezus tegen hem: “Bent u de leraar van Israël en weet u deze dingen niet?” (Johannes 3:10) Jezus vindt het dus raar dat Nicodemus niet weet wat wedergeboorte betekent. Maar is dat wel eerlijk? Het woord wordt hier toch voor het eerst gebruikt? Toch werd van Nicodemus verwacht dat hij het idee van wedergeboorte kende, omdat het al in het Oude Testament te vinden is, zoals we eerder hebben gezien bij de wedergeboorte van Israël.

Jezus zegt ook: “Voor­waar, voorwaar, Ik zeg u: Wij spreken over wat Wij weten en getuigen van wat Wij gezien hebben, en toch neemt u Ons getuigenis niet aan.” (Johannes 3:11) Jezus spreekt Nicodemus aan, maar eigenlijk bedoelt Hij het hele volk. Ze willen niet geloven wat Hij zegt, ook al komt het uit de Bijbel die ze zelf kennen. Jezus laat zien dat Zijn woorden gebaseerd zijn op het Oude Testament. Dus Nicodemus had het kunnen weten, als hij goed had opgelet bij het lezen van de Schriften.

Nicodemus dacht dat hij alles wist, tot hij Jezus ontmoette.

15 februari

We lezen vandaag: Johannes 3:1-3:21

Johannes 3:12
Als Ik aardse dingen tegen u zei en u niet gelooft, hoe zult u geloven als Ik hemelse dingen tegen u zeg?

Een nieuw begin

Jezus heeft het hier nog steeds over wedergeboorte. Dat betekent dus een nieuw leven beginnen, alsof je opnieuw geboren wordt. Maar is dat iets aards of iets hemels? Eigenlijk allebei. Het heeft te maken met wat God met je van plan is. In de Bijbel lees je over twee soorten opstanding (weer levend worden na de dood):

De eerste is opstanding van het lichaam: mensen worden weer levend, maar sterven later opnieuw. Daar zijn meerdere voorbeelden van in de Bijbel:

  • De zoon van de Sunamitische vrouw (2 Koningen 4)
  • Het dochtertje van Jaïrus (Mattheüs 9:18-9:26, Markus 5:21-5:43 en Lukas 8:40-56)
  • Lazarus (Johannes 11:1-11:46)

De tweede soort opstanding is opstanding tot eeuwig leven: dat is echt iets anders. Dan leef je voor altijd, met God. Ook Israël (het volk van God) maakt zo’n opstanding mee. Eerst worden ze als volk hersteld. Dat is lichamelijk, dus aards. Maar pas als ze zich echt tot Jezus Christus keren, krijgen ze eeuwig leven. Dan zijn ze wedergeboren en horen ze bij Gods nieuwe wereld.

Wedergeboorte in het Oude Testament gaat dus vooral over aardse dingen. Mensen worden klaargemaakt voor de nieuwe aarde. In het Nieuwe Testament is er sprake van een nieuwe situatie. Mensen die na de dood en opstanding van Jezus in Hem zijn gaan geloven, horen bij de hemelse dingen. Zij zijn bestemd voor de hemel. Dat wist Nicodemus (aan wie Jezus dit vertelde) nog niet en dat kon hij ook nog niet weten, want dat werd pas later uitgelegd door Paulus. Maar dat wedergeboorte de stap is van het oude naar het nieuwe, dát had Nicodemus wel kunnen en moeten weten.

Wedergeboorte is de start van jouw reis naar iets groters dan jezelf.

16 februari

We lezen vandaag: 2 Petrus 3:11-3:16

2 Petrus 3:13
Maar wij verwachten, overeenkomstig Zijn belofte, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, waar gerechtigheid woont.

Nieuwe hemelen en een nieuwe aarde

We hebben eerder al besproken dat het idee van wedergeboorte (opnieuw geboren worden) begint bij Jezus. Doordat Hij stierf en weer opstond uit de dood, is het mogelijk geworden dat mensen een nieuw leven krijgen. Zonder Hem was dat niet gebeurd.

In Matthéüs 19:28 zegt Jezus: “Voorwaar, Ik zeg u dat u die Mij gevolgd bent, in de wedergeboorte, als de Zoon des mensen zal zitten op de troon van Zijn heerlijkheid, ook zult zitten op twaalf tronen en de twaalf stammen van Israël zult oordelen.”

Hier bedoelt Hij dat mensen die in Hem geloven, deel gaan uitmaken van iets nieuws, een nieuwe groep mensen die bij God hoort. Dat zijn niet alleen gelovige Joden, maar ook mensen uit andere landen en culturen.
Later zal ook Israël (het land en het volk uit de Bijbel) opnieuw beginnen, maar op een andere manier. Uiteindelijk zal zelfs de hele wereld, de hemel en de aarde, vernieuwd worden. Alles wat nu bestaat, zal veranderen.
In Romeinen 8:22 staat: “Want wij weten dat heel de schepping gezamenlijk zucht en gezamen­lijk in barensnood verkeert tot nu toe.”

Dat betekent dat de wereld zoals we die nu kennen, vergeleken kan worden met een moeder die zwanger is en dus een baby gaat krijgen. Het oude maakt plaats voor iets nieuws. Net zoals mensen een nieuw leven kunnen krijgen, zal ook de aarde een nieuw begin krijgen.
De wereld zoals die nu is, is niet perfect. Wij mensen komen uit deze oude wereld en daardoor kunnen we niet zomaar bij God zijn. Daar is eerst iets nieuws voor nodig.

De opstanding van Jezus is jouw kans op een nieuw leven.

17 februari

We lezen vandaag: Genesis 1:1-1:5

Genesis 1:1-2
In het begin schiep God de hemel en de aarde. De aarde nu was woest en leeg, en duisternis lag over de watervloed; en de Geest van God zweefde boven het water.

Wat staat er nou echt in Genesis over de schepping?

In de Bijbel, in het boek Genesis, staat maar één zin die vertelt dat God de hemel en de aarde heeft gemaakt. Dat is Genesis 1:1. Veel mensen denken dat de verzen daarna uitleggen hoe God dat precies deed, maar dat klopt eigenlijk niet. De Bijbel zegt daar niks over, omdat dat blijkbaar niet het belangrijkste is voor ons.

Dan komt er een zin die vaak verwarring geeft: “De aarde nu was woest en leeg, en duisternis lag over de watervloed;”

Die zin gaat niet over het begin van de schepping, maar over wat er daarna gebeurde. Dat is best even wennen, want veel mensen hebben geleerd dat God eerst een soort chaos maakte en daaruit in zes dagen alles netjes vormde. Maar dat idee komt eigenlijk uit oude Griekse verhalen, niet uit de Bijbel. In de Bijbel staat juist dat God een God van orde is, niet van rommel of chaos. Hij heeft de hemel en aarde goed en mooi geschapen.

Volgens ons kun je vers 2 beter vertalen met: “Maar de aarde werd woest en leeg door het verschijnen van de duisternis.”

Dat zou dan inhouden dat er iets misging na de schepping, alsof er een soort oordeel of ramp kwam waardoor de aarde donker en leeg werd. En dat klopt. Wat die ramp of dat oordeel precies was, laten we nu maar even liggen, want dat is een heel ander verhaal. Daar kun je een hele studie naar doen.

Dus:
Vers 1 gaat over het moment dat God alles schiep.
Vers 2 gaat over wat er daarna misging, waardoor de aarde er niet meer mooi uitzag.

Chaos is niet het einde. God maakt er iets nieuws van.

18 februari

We lezen vandaag: Genesis 2:4-2:25

Genesis 2:4
Dit is wat uit de hemel en de aarde voortkwam, toen zij geschapen werden. Op de dag dat de HEERE God aarde en hemel maakte

Wat gebeurde er na de schepping volgens de Bijbel?

In Genesis 1:1 staat dat God de hemel en de aarde heeft geschapen. Daarna, in vers 2, lezen we dat er iets misging. De aarde werd een donkere, lege en chaotische plek. Maar God liet het daar niet bij. In de zeven dagen die volgen, begint Hij met het weer maken, herstellen, van alles wat kapot was gegaan. Dat herstellen wordt in Genesis 2:4 “voortkomen (uit)” genoemd. Het gaat eigenlijk om een soort geboorte. Bij een geboorte komt een kind uit de moeder voort. “Voortkomen uit” betekent dat iets gemaakt wordt uit iets wat er al is. Terwijl “scheppen” in de Bijbel betekent: iets creëren uit helemaal niets.

In Kolossenzen 1:16 staat:
“Want door Hem zijn alle dingen geschapen die in de hemelen en die op de aarde zijn, die zichtbaar en die onzichtbaar zijn: tronen, heerschappijen, overheden of machten; alle dingen zijn door Hem en voor Hem ge­schapen.”

Maar wat ging er dan mis? De schepping kwam onder invloed van satan te staan. Dat was niet alleen een probleem voor mensen, maar voor de hele wereld.

De zeven dagen zijn dus een periode van herstel, maar nog niet van volledige vernieuwing of wedergeboorte.

God begon met licht in de duisternis en Hij doet dat nog steeds, ook in jou.

19 februari

We lezen vandaag: Kolossenzen 1:15-1:23

Kolossenzen 1:18
En Hij is het hoofd van het lichaam, namelijk van de gemeente, Hij, Die het begin is, de Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in allen de Eerste zou zijn.

Wat bedoelt de Bijbel met “alle dingen”?

In sommige Bijbelvertalingen en ook hier dus, staat “allen”, maar eigenlijk is “alles” of “alle dingen” een betere vertaling. Het gaat hier namelijk niet over mensen, maar over dingen en dus alles wat bestaat. Het gaat nog niet over hoe de hele wereld opnieuw geboren zal worden in de toekomst, maar wel over wat er nu al veranderd is.

Want mensen die in Christus geloven, zijn nu al een nieuwe schepping. Samen vormen ze de gemeente, het Lichaam van Christus, een soort geestelijke familie die bij Hem hoort.

In Kolossenzen 1:20 staat:
“en dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn.”

Dat betekent dat Jezus niet alleen gekomen is om mensen te redden, maar om alles te herstellen. De hele schepping, dus hemel én aarde.

Vroeger was de wereld bedoeld om God te eren. Maar door de opstand van satan kwam alles onder zijn invloed te staan. De schepping diende hem in plaats van God. Maar door wat Jezus heeft gedaan, door Zijn dood aan het kruis en Zijn opstanding, is er weer hoop. Alles wat kapot ging, zal uiteindelijk hersteld worden.

Dus:

  • Mensen die in Christus zijn, zijn nu al vernieuwd.
  • Uiteindelijk zal ook de hele wereld opnieuw geboren worden en weer zijn zoals God het bedoeld had.
  • Door Jezus Christus worden wij én de schepping bevrijd uit de macht van het kwaad.

Jezus Christus maakt niet alleen jou nieuw; Hij geeft ook de wereld een tweede kans en jij mag daar deel van zijn!

20 februari

We lezen vandaag: Hebreeën 10:1-10:18

Hebreeën 10:9
Daarna sprak Hij: Zie, Ik kom om Uw wil te doen, o God. Hij neemt het eerste weg om het tweede daarvoor in de plaats te zetten.

Wat is het verschil tussen geboorte en wedergeboorte?

Geboorte betekent: leven dat begint vóór de dood.
Wedergeboorte betekent: nieuw leven dat begint ná de dood.
Dus tussen die twee, tussen geboorte en wedergeboorte, zit de dood.

Dat geldt niet alleen voor mensen, maar ook voor de wereld zelf. Deze wereld werd “geboren” uit een oude, zondige wereld (die je kunt zien als een soort moeder), en het “levende Woord van God” als een vader. De wereld zoals wij die nu kennen, is nog steeds diezelfde wereld uit Genesis 1.
Er is wel iets veranderd, maar het is nog niet helemaal nieuw of vervangen.

In de zes dagen van Genesis werkte God aan het herstel van de wereld, maar dat was nog geen wedergeboorte. Die komt pas na de opstanding van Jezus Christus. Hij wordt in de Bijbel vergeleken met een zaadje dat in de aarde valt, sterft, en daarna opkomt met veel vrucht. Dat is het begin van iets nieuws.

De zes dagen van Genesis maakten de wereld klaar om “moeder” te worden. De aarde was eerst onvruchtbaar (kon geen leven voortbrengen), maar werd weer vruchtbaar. Daarna was het wachten op het “Zaad”, dat is Jezus Christus, die zou komen, sterven, en door Zijn opstanding nieuw leven zou brengen.

De echte “geboorte” van de nieuwe wereld gebeurt pas op de Jongste Dag en wordt aan het eind van de Bijbel beschreven in het boek Openbaring. Maar het is belangrijk om te weten dat de oude wereld daar een rol in speelt. God gebruikt de oude schepping om iets nieuws voort te brengen. Daarom zei Hij in Genesis 1 dat alles “zeer goed” was. De wereld was toen al geschikt om uiteindelijk nieuw leven voort te brengen.

God maakt van wat gebroken is, iets nieuws. Jij bent deel van dat plan!

21 februari

We lezen vandaag: Genesis 1:27-1:31

Genesis 1:28
En God zegende hen en God zei tegen hen: Wees vruchtbaar, word talrijk, vervul de aarde en onderwerp haar, en heers over de vissen van de zee, over de vogels in de lucht en over al de dieren die over de aarde kruipen!

Wat betekent dit verhaal over Adam en Jezus?

God gaf Adam een belangrijke taak: hij moest goed voor de aarde zorgen en er de baas over zijn. Maar dat was eigenlijk te moeilijk voor Adam, want hij was zelf onderdeel van die oude wereld die niet perfect was. Toch had God een plan en Hij zou dat plan laten slagen ook al ging het niet zoals je misschien zou verwachten.

De eerste opdracht voor Adam was: zorg voor kinderen, voor nageslacht. In de Bijbel staat in Genesis 3:15 dat er een strijd zou komen tussen het kwaad (satan) en de nakomelingen van de vrouw. Er staat zelfs dat één van haar nakomelingen het kwaad zou verslaan.

Die nakomeling is Jezus Christus. Hij werd geboren uit een vrouw en heeft, door op te staan uit de dood, de macht van satan gebroken. Dat staat ook in Hebreeën 2:14.

Jezus Christus wordt in de Bijbel “Zoon van de mens” genoemd. Dat betekent eigenlijk “Zoon van Adam”. In het Hebreeuws betekent “zoon” ook “erfgenaam”, dus Jezus Christus erfde de taak van Adam. Maar waar Adam faalde, deed Jezus het wel goed.

In 1 Korinthe 15:45 wordt Jezus de “laatste Adam” genoemd. Dat betekent: Hij is niet zoals de eerste mens, maar Hij is de nieuwe mens. Hij hoort bij een nieuwe wereld, de nieuwe schepping. In Hebreeën 10:9 staat: “Hij neemt het eerste weg, om het tweede te stellen.” Oftewel: Jezus vervangt het oude door iets beters.

Waar Adam viel, stond Jezus op!

22 februari

We lezen vandaag: 1 Korinthe 2:1-2:16

1 Korinthe 2:12
En wij hebben niet ontvangen de geest van de wereld, maar de Geest Die uit God is, opdat wij zouden weten de dingen die ons door God genadig geschonken zijn.

Nog een keertje, wat betekent wedergeboorte eigenlijk?

Wedergeboorte betekent dat je een nieuw begin hebt gekregen. Door God ben je opnieuw geboren, niet als baby, maar vanbinnen. Je hoort nu bij Hem en bent een kind van God. Je oude lichamelijke ‘ik’, die soms verkeerde dingen deed bestaat nog steeds wel, maar naast die ‘ik’ heb je een nieuwe geestelijke ‘ik’ gekregen.

Dat nieuwe leven, die geestelijke ‘ik’ groeit niet vanzelf. Net als een zaadje in de grond, heeft het voeding nodig. In de natuur is dat water en zon. In je geloof is dat het Woord van God, de Bijbel. Dat wordt ook wel ‘levend water’ genoemd, omdat het je helpt te groeien vanbinnen.

God heeft iets moois in jou geplant en Hij wil dat het uitgroeit tot iets sterks en goeds. Maar daarvoor moet je wel leren en ontdekken wat Hij zegt. Pas als je wedergeboren bent, kun je echt gaan begrijpen wat God bedoelt. En Hij belooft dat Zijn Geest je daarbij helpt. Je helpt om de waarheid te leren kennen.

Dus: als je wilt groeien in je geloof, moet je weten waar je in gelooft. Daarom is het bestuderen van de Bijbel zo belangrijk voor een gelovige.

Je nieuwe leven met God begint als een zaadje. Geef het water, en het groeit uit tot iets groots.

23 februari

We lezen vandaag: Efeze 4:17-4:32

Efeze 4:17
Dit zeg ik dan en getuig ervan in de Heere, dat u niet meer wandelt zoals de andere heidenen wandelen, in de zinloosheid van hun denken,

Veranderd denken: hoe God je hoofd en hart vernieuwt

Als je opnieuw geboren bent in geloof, begint er iets bijzonders: je manier van denken verandert. God wil dat we niet meer denken zoals de wereld dat doet. Dus niet alleen maar denken aan onszelf, aan spullen of aan wat cool lijkt. Want die manier van denken is leeg en leidt nergens naartoe.

De Bijbel zegt dat we uit onszelf niet kunnen bedenken wat God van ons wil. Maar God helpt ons daarbij. Hij maakt ons geschikt om Hem te begrijpen en te volgen.

In Éfeze 4 staat dat ons “denken” vernieuwd moet worden. Dat betekent: ons verstand. Niet alleen wat we voelen, maar juist ook hoe we dingen zien en begrijpen.

Dat gebeurt niet in één keer. Het is een proces. De Heilige Geest, die je hebt ontvangen toen je wedergeboren werd, helpt je daarbij. En dat doet Hij vooral door het Woord van God, de Bijbel. Als je daarin leest, ga je steeds beter begrijpen wie God is en wat Hij met jouw leven wil doen.

Net als bij de Emmaüsgangers. (Lukas 24:13-24:35) Ineens zagen ze wie Jezus echt was. Hun ogen gingen open. Dat wil God ook bij jou doen.

God verandert niet alleen je hart, maar ook je hoofd, zodat je leert denken met Hem mee.

24 februari

We lezen vandaag: 1 Korinthe 2:1-2:16

1 Korinthe 2:14
Maar de natuurlijke mens neemt de dingen van de Geest van God niet aan, want ze zijn dwaasheid voor hem. Hij kan ze ook niet leren kennen, omdat ze geestelijk beoordeeld worden.

Waarom snappen mensen ons geloof soms niet?

Sommige mensen zijn super slim, maar toch snappen ze niks van God. Dat komt omdat je Gods wijsheid niet kunt begrijpen met alleen je eigen verstand. Je hebt daar de Geest van God voor nodig. Die krijg je als je wedergeboren bent, als je een nieuw leven met God begint.

Zonder die Geest is je denken leeg en draait het alleen om aardse dingen. Maar als je de Geest van God, ook wel “het nieuwe leven in ons” genoemd, hebt, leer je het verschil te zien tussen wat gewoon menselijk is en wat geestelijk is. Daarom snappen mensen die Jezus Christus niet kennen, vaak niet waar jij over praat als je over je geloof begint. Ze missen dat stukje vanbinnen dat het begrijpelijk maakt.

Maar als je gelooft, dan ben je geestelijk geworden, een geestelijk mens, zoals de Bijbel het zegt in 1 Korinthe 2:15. Jij kunt dan wél het verschil zien tussen wat van God komt en wat niet.

In 1 Johannes 5:20 staat dat Jezus ons het verstand heeft gegeven om God echt te leren kennen. Dat is niet zomaar een gevoel, want gevoelens kunnen je soms misleiden. Het gaat om feiten uit Gods Woord. God heeft beloofd dat Hij Zichzelf aan ons zal laten zien en Hij houdt zich aan die belofte. Jezus Christus geeft ons eeuwig leven.

Je hoeft niet alles te voelen om het te geloven. Gods waarheid is sterker dan je emoties.

25 februari

We lezen vandaag: 1 Petrus 1:1-1:12

1 Petrus 1:3
Geprezen zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons, overeenkomstig Zijn grote barm­hartigheid, opnieuw geboren deed worden tot een levende hoop, door de opstanding van Jezus Christus uit de doden, …

Wat betekent levende hoop

God is de Vader van Jezus, onze Heer. Omdat Hij zoveel van ons houdt, heeft Hij ons nieuw leven gegeven. Dat nieuwe leven is niet zomaar iets: het is een leven met hoop. En die hoop is levend, omdat Jezus is opgestaan uit de dood.

Als wij het woord hoop gebruiken, bedoelen we vaak: “Ik weet het niet zeker, maar ik hoop dat het lukt.” Bijvoorbeeld: “Ik hoop dat ik een goed cijfer haal.” Maar in de Bijbel betekent hoop juist: “Ik weet zeker dat het goedkomt.” Niet omdat jij dat voelt, maar omdat God het heeft beloofd. En God houdt altijd woord.

De wereld is best onzeker. Je weet nooit precies wat er gaat gebeuren. Maar als je in God gelooft, heb je een toekomst die vaststaat. Dat geeft rust. Deze hoop is niet vaag of zweverig; ze helpt je nu al om keuzes te maken en anders naar het leven te kijken.

Hoop als anker

De Bijbel zegt dat God nooit liegt. Daarom kun je Hem volledig vertrouwen. Als je bij Hem schuilt, mag je die hoop stevig vasthouden. Die hoop werkt als een anker voor je ziel.

Denk aan een schip: een anker zorgt ervoor dat het niet wegdrijft, zelfs niet als er golven zijn. Zo werkt hoop ook voor ons. Je ziet de toekomst misschien nog niet, maar je weet dat die komt. Dat geeft houvast. Je gaat minder letten op alles wat onzeker is, en meer op wat God nog gaat doen.

Leven met vertrouwen

Ons leven zit vol verrassingen. Soms leuke, soms minder leuke. Maar wie gelooft, mag weten dat God de toekomst in Zijn hand heeft. Dat geeft rust. Die zekerheid verandert hoe je denkt en leeft. Het is alsof je blik vooruit gericht staat: niet alleen naar de problemen van nu, maar naar Gods beloften.

In Hebreeën 6 wordt hoop opnieuw een “anker voor de ziel” genoemd. Het houdt je stabiel, ook als het stormt in je leven. Hoop helpt je om verder te kijken dan vandaag en te leven vanuit de toekomst die God geeft.

Een levende hoop is dus een houvast. Het geeft richting, kracht, vreugde en rust. Het is weten dat je toekomst veilig is en dat maakt je leven nu al anders.

26 februari

We lezen vandaag: 1 Petrus 1:1-1:12

1 Petrus 1:4-1:5
tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwelkbare erfe­nis, die in de hemelen bewaard wordt voor u. U wordt immers door de kracht van God bewaakt door het geloof tot de zaligheid, die gereedligt om geopenbaard te worden in de laatste tijd.

In vers 3 werd gesproken over een “levende hoop”. In vers 4 gaat het verder: die hoop is eigenlijk een soort cadeau dat we later krijgen, een erfenis. Maar niet zomaar eentje. Het is een perfecte erfenis (zonder fouten, zonder zonde) en het is een erfenis die nooit kapotgaat of verdwijnt. Die erfenis ligt voor ons klaar in de hemel. En het mooie is: God bewaart zowel die erfenis, als ons. Het is alsof we voor elkaar bewaard worden.

Misschien denk je nu: Wat moet ik doen om dat cadeau te krijgen? Nou, als je in God gelooft, is het belangrijk dat je je inzet voor Hem. Niet met je eigen kracht, maar met de kracht die Christus je geeft. Dat kan, omdat je opnieuw geboren bent, wedergeboren. Dat betekent dat je een nieuw begin hebt gemaakt met God.

Later krijgen we een nieuw lichaam. De heerlijkheid van ons nieuwe lichaam, dat we in de toekomst zullen ontvangen, is afhankelijk van de “zaligheid van de ziel”. In de Bijbel staat dat onze ziel te maken heeft met onze wandel hier op aarde, met hoe we leven en keuzes maken. Dus: of en hoeveel we zullen erven, hangt af van onze vrijwillige dienst aan de Heer.

Dat is ook wat Paulus bedoelt als hij in Filippenzen 3:12 zegt:
“Niet dat ik het al verkregen heb of al volmaakt ben, maar ik jaag ernaar om het ook te grijpen. Daartoe ben ik ook door Christus Jezus gegrepen.”
Hij heeft het hier niet over zijn redding. Nee, want die heeft hij al. Hij heeft het over die hemelse beloning en daarvoor zet hij alles opzij om zich helemaal te richten op Jezus.
Dus: wedergeboorte is het allereerste begin en daardoor krijg je dat nieuwe leven. Dat is een zekerheid. Maar daarna komt de rest van jouw keuze. Wil je ook echt voor God leven? Dan moet je daar zelf voor kiezen en ook de verantwoordelijkheid voor nemen. Die keuze is eigenlijk niet zo moeilijk. Kies je voor de dingen van deze wereld, dan kan de Heer niet goed in jou werken en dan mis je misschien wel die erfenis die voor je klaarligt in de hemel. Maar als je kiest voor Hem, dan leef je met een toekomst die zeker is en een belofte die nooit vergaat. Jij beslist.

Gods cadeau ligt klaar, maar jij moet het wel willen uitpakken.

27 februari

We lezen vandaag: Galaten 4:1-4:7

Galaten 4:7
Dus nu bent u geen slaaf meer, maar een zoon; en als u een zoon bent, dan bent u ook erfgenaam van God door Christus.

Geen slaaf meer, maar een kind van God

In de Bijbel betekent “zoon” niet alleen “kind”, maar ook erfgenaam. Een erfgenaam is iemand die iets erft van zijn ouders. Dat zie je ook hier. In het Grieks staat het woord huios, wat “zoon” betekent, maar soms wordt dit woord ook vertaald als “kind”. Bijvoorbeeld in Romeinen 8:23, waar staat “En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerste­lingen van de Geest hebben, ook wij zelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aan­neming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam.” Eigenlijk zou hier moeten staan: “in de verwachting van de aan­neming tot zonen.”

We wachten op het moment dat we officieel als zonen worden aangesteld en dat is wanneer ons lichaam verlost wordt. Zolang we nog in ons gewone, oude lichaam leven, zijn we kinderen. Maar als we, bij de opname van de Gemeente, een nieuw lichaam krijgen, dan worden we pas zonen. Dan zijn we ook echte erfgenamen en zal blijken of we klaar zijn om samen met Jezus Christus te erven. Om een zoon te worden, moet je opgevoed worden. Je moet leren, groeien en soms moeilijke dingen meemaken.

Opvoeding

1 Petrus 1:7 zegt: “opdat de beproeving van uw geloof mag blijken te zijn tot lof en eer en heerlijkheid, bij de openbaring van Jezus Christus.”

Je geloof wordt getest, zodat het iets moois oplevert: eer, glans en kracht als Jezus Christus terugkomt. In 1 Petrus 1:6 wordt gesproken over “verzoeking”. Dat zijn moeilijke momenten die niet van God komen, maar die wel gebeuren. God gebruikt die momenten om ons te beproeven, om ons op te voeden, zodat we sterker worden. Het verschil is dus:

Verzoeking = moeilijkheden die je kapot willen maken.

Beproeving = moeilijkheden die je sterker willen maken.

God gebruikt beproevingen om ons te laten groeien. Het is een soort training. Net zoals je bij een sport soms moet afzien, pijn hebt, of dingen moet laten, maar je doet het omdat je weet dat het iets oplevert. Romeinen 8:25 zegt dat we met geduld wachten op het moment dat we zonen worden. Dat geduld leer je door moeilijke dingen mee te maken. Je leert volhouden, keuzes maken en je krijgt ervaring.

Kort samengevat

Jij bent geen slaaf van regels of angst, maar je bent een kind van God. Als kind van God ben je bedoeld om te groeien tot een erfgenaam, iemand die samen met Christus alles mag ontvangen.
Dat vraagt training: moeilijke momenten, keuzes maken, leren volhouden.
Net als bij sport: je doet het niet omdat het makkelijk is, maar omdat het de moeite waard is.

Moeilijke momenten zijn geen straf, maar training voor iets beters.

28 februari

We lezen vandaag: 2 Korinthe 5:11-5:21

2 Korinthe 5:17
Daarom, als iemand in Christus is, is hij een nieuwe schepping: het oude is voorbijgegaan, zie, alles is nieuw geworden.

Als je bij Jezus Christus hoort, ben je een totaal nieuw mens. Je oude leven is voorbij, alles is anders geworden. Dat klinkt misschien als iets voor later, maar het is ook iets voor nu. Als je in Jezus Christus gelooft, is dit nu al elke dag echte waarheid. Natuurlijk komt er nog iets geweldigs aan: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, waar alles wat fout was, weg is. Maar ook nu leven we in een bijzondere tijd.
Wij zijn anders dan gelovigen van vroeger. Zij keken uit naar een nieuwe aarde. Maar wij mogen uitkijken naar iets hemels en we zullen later zelfs samen met Christus regeren.

Romeinen 8:17 “Met reikhalzend ver­langen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God.”
Als je snapt hoe bijzonder jouw plek is, ga je merken dat je samen met Christus sterk staat. Hij helpt je en daardoor leer je ook omgaan met moeilijke momenten. Je leert om steeds weer te vertrouwen op wie je bent in Hem.

Aan het einde van deze maand zijn we nu ook aan het einde gekomen van de uitleg over wat het betekent om opnieuw geboren te worden, geestelijk gezien. De Bijbel laat zien dat dit niet zomaar een idee is, maar dat het echt iets verandert in wie je bent en hoe je leeft.

Misschien heb je hier nog nooit echt over nagedacht. Of misschien twijfel je nog. Maar dit is een goed moment om er eens serieus bij stil te staan. Steeds meer mensen ontdekken dat hun leven echt anders wordt als ze ervoor kiezen om Jezus te volgen. Het geeft richting, kracht en hoop. Niet alleen voor later, maar ook voor nu.

Je hoeft niet alles meteen te snappen. Maar het begint met een open hart en de wil om te ontdekken wat God allemaal voor jou heeft klaarliggen. Het is een keuze die je leven positief kan veranderen.

Laat God je helpen om te begrijpen wat Hij van je vraagt.